Daar heb ik het niet op...
Heel af en toe zie ik er wel een één in de sloot in het bos, en dan hoop ik altijd maar dat Bobbie het niet heeft gezien. Volgens mij kunnen ze een hond flink toetakelen.
Jules en Siem hebben geen krasjes opgelopen? Ik zou het maar even in de gaten houden...
Gisteren was Bobbie aan het stoeien met de enorme buurhond van mijn ouders (56 kilo) Om de één of andere reden heeft Bobbie maar niet door dat hij een stuk kleiner is en het beter maar wat rustig aandoen met hem...
Het is echt een vreselijk lieve hond, maar gisteren was hij Bobbie op een gegeven moment spuugzat en heeft hem gecorrigeerd door even naar hem te happen. Bobbie piepte even en stopte toen, voor het eerst in zijn leven, zijn staart tussen zijn poten. Ik dacht nog, ha, eindelijk iemand die hem even op zijn plek zet.
Ik heb hem even vluchtig gecheckt, maar zag niets bijzonders.
Wij zijn toen in de auto naar huis gereden en daar aangekomen zag ik dat de hele rechterkant van zijn hoofd onder het bloed zat. Hij bleek een gaatje in zijn oor te hebben en dat bloedde best wel hevig. Dat heb ik schoongemaakt en gedesinfecteerd. Het bleef wel bloeden en doordat hij steeds met zijn kop schudde, vlogen de spetters in het rond.
Toen heb ik even doktertje gespeeld en zijn oor afgedekt met een steriel gaasje, tot het bloeden gestopt zou zijn.
Vandaag vind ik het wel wat dikker en zijn oor voelt ook wat warm aan. Ik hou het even in de gaten, anders laat ik toch de DA er even naar kijken. Zou het toch geïnfecteerd kunnen zijn, ondanks de ontsmettingsmiddelen die ik er ruim in heb gemasseerd en op heb gesprayd?
groet, Martine
