Alhoewel ik het heel goed begrijp, vind ik het toch jammer.
Een aai over haar bol van mij, ze zal snel weer opknappen.
Finny gaven ze jaren geleden de slaapprik in de wachtkamer, en ik ben toen bij haar gebleven totdat ze helemaal in slaap was. Toen pas hebben ze haar opgepakt en naar binnen gedragen. Op die manier zou ze niet merken dat ik vertrok, en geen link met e.e.a leggen.
Dat pieperige en "een beetje de weg kwijt zijn" had Finny ook, maar daar hadden ze mij van te voren al voor gewaarschuwd. Kwam door de narcose, en kregen geen pijnstillers. Wij hebben haar lekker gelaten, en een dag erna was het ergste al weer achter de rug.
Daarbij stapt ze nog steeds al kwispelend bij de dierenarts naar binnen.
