Hallo allemaal,
We zijn weer thuis, wat een dag...
Om kwart voor 11 kwamen we het terrein oprijden en we meldden ons binnen. Het was enig om zoveel vrolijke smousjes bij elkaar te zien.
Het bleek dat ik het formulier van de club in de auto had laten liggen, maar gelukkig was Coen zo lief om die even uit de auto te gaan halen.
Toen hij terug liep vroeg Ria hem even te helpen zoeken naar haar hond Jeltje en tijdens het zoeken is hij helaas de autosleutels kwijtgeraakt.
Toen maakte ik me nog geen zorgen, het was pas 11 uur, de dag was nog lang en de sleutelhanger was dermate groot dat ik die in no-time zou terugvinden.
We zijn naar binnen gegaan omdat ons nest aan de beurt was en daar zijn ze allemaal uitgebreid bevoeld, bekeken en gefotografeerd. Ik vond het hartstikke leuk om (bijna) het hele smouzen-gezin bij elkaar te zien. Alleen Jelle uit Terschelling heeft het niet gehaald; ik geloof dat er problemen waren met de bootverbinding vanaf Terschelling. Maar wat vond ik het leuk om Bobbies vader te ontmoeten! Een prachthond!
De honden hebben heerlijk met elkaar gespeeld op het strand en in het water, Bobbie had de dag van zijn leven.
Na de nestkeuring zijn we weer gaan zoeken in het bos, ik wil iedereen die ons daarbij heeft geholpen daarvoor hartelijk danken!
Het was wel een mooie gelegenheid om Fredies speurhonden aan het werk te zien; je kon duidelijk zien dat ze het erg leuk vonden om datgene wat Fredie zocht, voor hun baasje te gaan vinden. Ze bleven onvermoeid doorzoeken.
Na ruim 5 uur zoeken hielden we het voor gezien. Ik zat er eigenlijk ook best wel een beetje doorheen en was het spuugzat. De ANWB kon niets voor me doen, en ook de lokale Opel-garage zag geen oplossing. Het thuisfront was een dagje weg en mijn broer zit in Afrika.
Jacqueline was zo lief ons een lift naar station Amersfoort te geven, waar we de trein hebben gepakt. Dat vonden de kinderen (ik had er 3 bij me) wel leuk, wij gaan bijna nooit met de trein en dan nu het halve land door!
Om 7 uur waren we thuis en gelukkig hoefde ik geen raampje in te slaan want de buren waar mijn sleutel ligt, waren God-zij-dank thuis.
Ik ga zo op zoek naar mijn reservesleutel

en dan gaan we morgen weer naar Zeewolde. Ik neem de metaaldetector mee, ik kan nog niet accepteren dat ik mijn sleutels niet kan vinden, en hoop dat ik ze terugvindt!
Nogmaals iedereen bedankt voor het helpen zoeken!
groet, Martine