Kritisch/Het plaatsen van de pup.

[Mary]

Omdat ik al eens eerder had gehoord over een pup naar de fokster van Vera
krijg ik het gevoel dat er destijds al een beetje een afspraak is gemaakt.
Daarbij is volgens mij Vera het enige teefje wat daar is geboren. Een pup
uit eigen lijn zal dan haar voorkeur hebben. In dit geval zou wel of niet op
de wachtlijst mij een zorg zijn.

[loes]

Met uit elk nest kiezen, bedoel ik, als je eenmaal aan de beurt bent kun je je voor elk nest, dat geboren wordt, als a.s. eigenaar melden, uiteraard wel via Fredie. Dus zou je graag een hondje van een bepaalde moeder of vaderhond hebben, dan kun je daar op wachten.
Over het algemeen gebeurt het toewijzen via de gedragstest en/of de fokker. Daarom is het ook prettig als a.s. eigenaren wat vaker komen, zodat je een beetje weet, wat voor mensen het zijn en de keus zo goed mogelijk tot stand kan komen.
Volgens de laatste inzichten is het voor pups het beste als ze vanaf de 7e tot de 8e week naar de nieuwe eigenaren gaan, maar dan moet de socialisatie wel goed verder gaan uiteraard.

[Erna]

Omdat ik al eens eerder had gehoord over een pup naar de fokster van Vera
krijg ik het gevoel dat er destijds al een beetje een afspraak is gemaakt.
Daarbij is volgens mij Vera het enige teefje wat daar is geboren. Een pup
uit eigen lijn zal dan haar voorkeur hebben. In dit geval zou wel of niet op
de wachtlijst mij een zorg zijn.

Als een fokker al lang van te voren weet dat het ooit een pupje van een door haar gefokt teefje wil hebben had ze toch gewoon op de wachtlijst kunnen gaan staan. Dan zijn alle problemen bij voorbaat opgelost.
Dat zou ze nu ook nog kunnen doen. Ik denk dat dit voor Ariënne ook veel prettiger is. Vera krijgt haar nestje op zijn vroegst over 8 maanden.

Groetjes, Erna.

[Jeanette]

Dat dacht ik ook al gelijk Erna. Met een teefje weet je zeker dat je nog minstens twee jaar moet wachten, dus een mooie tijd voor de wachtlijst
Met reuen gaat dat eigenlijk veel te snel. Stel dat Stapper een leuk teefje mag dekken, dan staan wij nog maar een jaar op de wachtlijst. dat heb je met kerels. Zo was de vader van Ayla's eerste nest, een jonge reu, de oom van Sam, omdat hun vader/opa tot op hoge leeftijd nog leuke smouzenkinders kreeg. Dan kan met een reuen lijn razendsnel gaan.
Toch ook leuk om te volgen, want het is wel 50% van het genetisch materiaal!

[loes]

Omdat het bij reuen inderdaad anders ligt en die wachttijd wel eens veel te kort kan zijn, dan komt de andere optie aan de orde, dan kom je gewoon aan de beurt, als de fokker dat wil,ook als je volgens de wachtlijst nog niet echt aan de beurt bent. Maar als je een zoon of dochter van je eigen hond wil, kan die wachttijd ook flink langer zijn Denk maar aan Lisa's pa, die werd pas op latere leeftijd gekozen. En je kan altijd een 2e dekking afhouden tot het jou uitkomt , maar als hij niet meer gevraagd wordt of er doet zich iets in de lijn voor en het mag niet meer

[Ariënne]

Mary schreef:
"Omdat ik al eens eerder had gehoord over een pup naar de fokster van Vera
krijg ik het gevoel dat er destijds al een beetje een afspraak is gemaakt.
Daarbij is volgens mij Vera het enige teefje wat daar is geboren. Een pup
uit eigen lijn zal dan haar voorkeur hebben. In dit geval zou wel of niet op
de wachtlijst mij een zorg zijn."


Nog even voor de duidelijkheid: daarover hebben we niet meteen een afspraak gemaakt.
Het is aan de orde gekomen tijdens een telefonisch gesprek, zo'n 3/4 jaar geleden, dacht ik. En het is ook nog niet eens zeker dat ze het wil, als het zover is. Maar inderdaad: ze is het enige teefje. Dus ook haar enige kans op een dochter van haar teefje.
Maar het zijn dilemma's die we hier mooi kunnen bespreken.

Ik weet nog goed hoe het was op die wachtlijst voor Beppie en vooral voordat Vera er was, want toen miste ik mijn hondje enorm. Het lijkt me fijn mensen blij te maken, die er ook geduld voor moeten hebben gehad.
Ik ben trouwens al lang aan de beurt voor een 2e hondje! Dat wachten wil ik niet meer meemaken. Eerst maar eens zien of Vera zover zal komen. Dat is echt nog even de vraag.

Het wordt ook weer een ander verhaal als je inderdaad een pup van je reu wilt.
Of hoe zit dat nou?? Best moeilijk te vatten voor mij! O ja: een teefje van je eigen reu.

[Renate]

Toen wij voor het eerst bij Phoebe gingen kijken was Phoebe het enige pupje dat nog over was. Volgens mij had iedereen bij zijn eerste bezoek al een pup uitgezocht. Gelukkig paste Phoebe bij ons (ik wilde als eerste hond zeker geen dominante), want anders hadden we toch nog moeten wachten. Er wordt dus zeker niet altijd gewacht tot de pups 7 weken oud zijn.

[Jeanette]

Bij ons was dat de eerste twee keer zo, Renate, er was er nog één om te kiezen. En het kon niet beter
Ik weet trouwens niet of we perse wel een pupje willen die verwant is. Het zou echt enig zijn om een achter achter kleinkind van Sam of Ayla te mogen kiezen. Of een dochter van Stapper. Er is zelfs een nest dat aan Sam én Ayla verwant is. Maar als het zo ver is, zouden we gewoon erg blij zijn met een smouzenkind. Tenslotte zijn ze allemaal geweldig.
Toch vind ik het wel leuk om te volgen hoor. Gewoon, uit interesse.

[loes]

De testen is ook iets van de laatste tijd; ook in de honden/dierenwereld doet men steeds meer gedragsonderzoek.
Maar inderdaad heeft mij dat bij Grada's nest wel verwonderd, dat er al direct in het begin een keus werd gemaakt, want dan gaat het toch puur op uiterlijk van een nog volkomen ongevormd hondje. Niet elke fokker gaat ook alleen maar op de test af, maar vormt zich in de loop van die 7 weken een mening over het karakter en temperament van de pups. Ik schreef ook alles op. De test is dan vaak meer net dat extra, dat je zelf niet kunt doen, want het gebeurt door een vreemde in een vreemde omgeving (=een ruimte waar de pups nog nooit geweest zijn). Zelfs als je als fokker eigenlijk je keus al bepaald hebt, dan is het toch fijn om met kenners (want dat zijn de dames van het terugfokprogramma inmiddels wel) je keus door te spreken en naar aanleiding van de test te kijken of het ook goed is zo. A.s. eigenaren kunnen wel hun voorkeur uitspreken en als het ook past dan is dat prima. Voor ons was het tot op het laatst de vraag of het Do (Fija) zou worden of Desi en Desi bleek wat flinker, pittiger en daardoor meer geschikt voor het iets drukkere gezin van Anja en de wat grotere hond.
Met Adahs nest met die 5 reuen was het best moeilijk, 2 mensen hadden echt zo iets van die zou ik graag willen en gelukkig paste dat ook.

[Mary]

Wij zijn vanaf de geboorte bij het nestje betrokken geweest.
Vanaf het begin was duidelijk dat er nog niet gekozen kon worden.
Wel heeft iedereen zo zijn voorkeur natuurlijk. Ik viel op het andere
reutje. Kleiner en veel donkerder van kleur. Maar tijdens al die bezoeken
(ieder weekend) bleek Pim nu juist ons uit te zoeken. Die grote dikke
had een heel klein hartje en was niet echt dol op kleine drukke kinderen.
Alle pups vielen vanzelf op de juiste plek. Maar dat was toch echt wel na
een week of zes.

[loes]

Ja Mary, dat is precies wat ik bedoel. Ik had in het eerste nest ook een pup, waarvan ik zelf vond, dat ze niet bij drukke kinderen paste. De hond ging naar een echtpaar, een oudere man met een flink jongere vrouw, die altijd thuis was, maar die pas heel kort op de wachtlijst stond. Uiteraard informeer je regelmatig hoe het gaat. Prima, prima, maar binnen het jaar een noodtelefoontje: ze moest weg. Wat bleek, ze had haar aan kennissen gegeven, een gezin met een paar kleine kinderen en dat ging helemaal niet, want ze vernielde dingen, ze had op een paspoort geknauwd etc (nou bij mij liggen de paspoorten niet in het bereik van de honden :evil: ) . De reden, dat ze haar weggedaan had: ze was allergisch voor haar (harde) smouzenvacht; ze had daarvoor een Maltezertje gehad en dat ging wel. Kan best, maar ze had een contract, waar duidelijk omschreven stond, dat als er iets was ze dat bij de fokster/het terugfokprogramma moest melden, ook als de hond naar een ander ging. De hond werd overgeplaatst naar een gezin met wat grotere kinderen en de vrouw nam haar gelijk mee naar haar werk, maar daar was ze niet op stel en sprong een modelhond ; ze was nog geen jaar oud, had waarschijnlijk geen opvoeding gehad, was al eens naar een verkeerde omgeving overgeplaatst, dus na een paar dagen moest ze weer weg. Mevrouw Rozema vond toen een wat ouder echtpaar, dat eigenlijk op een pup wachtte. Vanaf de eerste dag ging het uitstekend, niks kapotmaken of niet alleen kunnen zijn. Een korte Gauscursus en ze hadden er een wereldhond aan.
Ze bleek wel vlooienallergie te hebben, dus tot groot verdriet van de nieuwe eigenares kon het zo gewenste nestje niet doorgaan.

[Lies]

Lies, dat is juist met de smous zo, er zijn geen bloedlijnen, omdat zelfs voordat de lijnteelt door de RvB werd afgewezen, de lijnen van de smous juist zover mogelijk van elkaar dienden te liggen (een laag inteeltcoëfficient dus).

Maar ook dat is een lijn
Voor mijn katten zijn dat juist de lijnen waar ik naar op zoek ben. Mijn poes Winnie heeft een inteeltpercentage van 4,6%, en voor haar heb ik een kater uitgezocht waar een nestje uit is geboren met een inteeltpercentage van 3,8%. Ik zou geen inteeltlijn willen hebben voor mijn katten. Ik probeer zoveel mogelijk outcross lijnen te vinden, en gelukkig zijn die er in mijn ras.

Maar je kunt altijd je voorkeur uitspreken voor een bepaalde kennellijn, fokker of combinatie, omdat je als je eenmaal aan de beurt bent, je gewoon bovenaan blijft staan.

Dat is niet hetzelfde als dat het bij de katten is, maar voor mij is het voldoende! Ik kan hier best mee leven

Maar ik wil wel nog iets aan fokkerpreferenties toevoegen. Zelf zou ik het wel prettig vinden als de a.s. eigenaren niet al te ver uit de buurt wonen, zodat ze meer dan de minimale 2x bij het nest langs kunnen komen.

Ik kan me hier wel wat bij voorstellen. Net zo goed als dat ik wil kunnen kiezen bij wie mijn pupje vandaan komt, wil de fokker natuurlijk ook weten waar zijn/haar pupjes naar toe gaan. Dat kan soms voor wrijving zorgen, als er van 1 kant de afspraak niet doorgaat terwijl de andere kant wel graag wil, maar dat is nu eenmaal niet anders.
Aan de ene kant wordt het pupje de hond van de nieuwe eigenaar, aan de andere kant blijven de pupjes toch altijd een beetje de kindjes van de fokker..... Ik zou tenminste geen fokker willen hebben die er niet zo over denkt!

Groetjes, lies.

[Lies]

Ik hoor hier steeds maar dat het met de reutjes best snel gaat, en eerlijk gezegd beangstigd me dat een beetje Ik wil eerst nog een huisje zoeken (en daarvoor moet ik eerst nog wat andere zaken regelen), dus eigenlijk hoop ik dat het niet al te snel zal gaan... En anders zal ik ook eerst een aantal pupjes aan me voorbij moeten laten gaan ben ik bang.

Groetjes, Lies.

[Jeanette]

Ja Loes, zo'n situatie komt me bekend voor. Een van de reutjes uit ons tweede nest ging naar een gezin met jonge kinderen. Een stevige knul, die wel een stootje kon hebben. Pas na een jaar bleek dat mevrouw eigenlijk bang van honden was. Nooit was hierover gesproken en ze leiten ons weten dat alles prima ging. ook toen we op bezoek kwamen, leek alles o.k. Een beetje een macho, dat wel.
Als hij iets 'stouts'deed, werd hij 's avonds door de man gestraft ( :x :x :x ) Natuurlijk snapte die hond niets meer van de regels en begon zelf wat wat regels te maken denk ik. Hij vrat aan de meubels en de kinderschoenen en tiraniseerde de hele club. Nico Wouda heeft nog advies gegeven, want ze wilden toch graag met hem verder. Maar onhoudbaar natuurlijk. Er was geen vertrouwen meer.Toen hij de hond kwam brengen, plaste hij over zijn jas Goed foute boel dus.
Na een paar weken bij ons, kwam hij bij een ouder echtpaar zonder kinderen. Vanaf dat ze elkaar zagen heeft hij zich voorbeeldig gedragen. Die hond heeft ze echt uitgekozen. Wat een opluchting. Ze hebben er een geweldige hond aan gehad. Door dik en dun.
Ondanks alles, kun je je dus toch behoorlijk vergissen. Gelukkig is dit echt helemaal goed gekomen.
Dan ben je wel blij dat de eigenaren naar de fokkers teruggaan. (Zelfs al is het zo laat)
Je kunt dat wel vragen, maar zoals bij jou, je weet nooit wat mensen doen.

[Ariënne]

Wat akelig allemaal als het helemaal verkeerd gaat met zo'n plaatsing. En dan hoor je het ook nog eens pas veel later.
Heel vervelend lijkt me het, als je dan niets meer kunt doen, ondanks contracten die afgesloten zijn.
En hele opluchting dan weer als dan alsnog de hond op de juiste plek komt!

Het lijkt me hoe dan ook heel spannend en verantwoordelijk werk de pups in de juiste omgeving geplaatst te krijgen! Gelukkig is daarover overleg mogelijk!
En ik kan me heel goed voorstellen, hoewel ik geen ervaring heb daarmee, dat je die 7 weken wel nodig hebt om een beeld te vormen van de pups.

[Renate]

Gelukkig maar dat Phoebe dan goed bij ons past. Ondanks haar wat terughoudende kararkter, houdt ze zich prima staande tussen ons meiden.

Ik hou mijn meiden wel in de gaten. Met name Dana wil nog wel eens te ver gaan met Phoebe. Dan wil ze Phoebe mooi maken: kettingen omdoen, speldjes in haar vacht, badstof elastiekjes om Phoebe's staart.... Pheebs vindt alles goed, maar voor mij is het al snel tijd om Dana terug te fluiten en voor Phoebe tijd voor iets lekkers! Het is echt een schat!

[Erna]

Wij hebben ook niet zelf gekozen hoor. Er zaten twee teefjes in het nest en eentje bleef bij de fokker wonen. Lisa en Jutte zijn uiterlijk, en ook wel van karakter verschillende hondjes. Ik zou het zelf niet goed geweten hebben, had een kleine voorkeur voor Lisa. Heb die voorkeur nooit uitgesproken naar de fokker toe, het viel voor haar ook niet mee om te kiezen. Het grappige is dat Corrie Hieke zelf heeft laten kiezen, dat had ze van het begin af al aangegeven. Hieke trok veel meer naar Jutte toe en de keus was gemaakt. We zijn elke week wezen kijken, maar hebben pas gehoord toen de pups ruim 6 weken waren welke Lisa zou zijn.

Groetjes, Erna.

[wubke]

Ik zie het helemaal voor me......Phoebe met een onnozele snoet en allemaal kleurig frutsels in haar haar!
Heerlijk zo'n beest wat lekker met zich laat frunnilken. Maar inderdaad kort bij blijven, want het blijft toch hond en kind.
Ik geloof overigens dat kleine kinderen en puppies best samen gaan, maar je moet je als opvoeder daar wel bewust van zijn.
Zelf heb ik daar destijds bewust niet voor gekozen. Ik had nog nooit een hond gehad, maar wilde er wel graag een. Maar een pup opvoeden en 3 kleine kinderen in huis (2-4-6) zag ik niet zitten. Floris kwam uit een gezin met ook heel jonge kinderen, maar moest weg vanwege een allergie. Ik kende mensen die verstand hadden van honden, de hond kenden en onze gezinssituatie en die waren van mening dat ik de stap gerust kon zetten. Zodoende kwam Floris in ons gezin toen hij 16 maanden was, en dus al door de pubertijd, goed zindelijk en al een stuk opvoeding had gehad. Het is altijd een wereldhond geweest.

[Jeanette]

Dat lijkt me een heel goede manier om de keus te maken voor een hondje dat je zelf wil houden. De eigen hond gewoon de eerste keus laten maken
Het zit er niet in dat we ooit een eigen pup zullen houden, maar dit is een goede tip.

[Erna]

Ik vond dat ook heel goed, moet zeggen dat Hieke en Jutte onafscheidelijk zijn.
Zelf denk ik dat we ook geen pup uit Lisa haar toekomstige nest zullen houden. Maar zeg nooit nooit.
Ik heb aan mevr. van der Giessen geschreven dat we Lisa willen laten dekken de eerstvolgende loopsheid. Ik heb om een dekreuenlijst gevraagd omdat we heel graag eerst de reu willen zien en kennis willen maken met zijn mensen voor de loosheid begint.
Als het goed is krijg ik hem volgende week, ben heel benieuwd. Het wordt best spannend de komende maand. Nu maar hopen dat de datum van dekking niet in onze vakantie valt.

Groetjes, Erna.