Ik heb de van Abtswoude-lijn altijd als "niet blaffers" gezien (wel piepers), Adah is geen blaffer en Norma was het ook niet. Jelle is ook niet echt blafferig, maar zijn vader (en dus Vera's vader) Binky slaat zover ik me kan herinneren wel gauw aan. Ook van Jelle's broer Jouke weet ik, dat hij blaft, want wij gingen de afgelopen vakantie even bij een camping in Avignon langs, waarvan we wisten, dat de eigenares van Jouke samen met nog een smous altijd een paar maanden per jaar verblijft en ze bleek die dag ervoor net voor een poosje naar Nederland teruggegaan te zijn en ze werd getypeerd, als die dame met de 2 blaffende gele hondjes

. Maar het oudere smousje blafte ook altijd, dus misschien eerder overgenomen en nooit gecorrigeerd gedrag?
Blaffen is heel vaak onzekerheid en ik denk, dat het blaffen/huilen zoals Jules doet gewoon verlatingsangst is. Waken en daarbij blaffen is ook in feite ook een vorm van angst.
Fija is anders. Als ze buiten iets engs ziet of hoort , dan blaft ze, maar ga je er dan naar toe en laat haar merken , dat dat toch echt niet eng is, is het ook over. Ze blaft niet als er gebeld wordt of naar mensen. Op de 1e vakantie met de camper sloeg ze ook wel eens aan.
Overigens geloof ik wel, dat reuen (veel) meer blaffen dan teven; ze hebben toch vaak het gevoel, dat ze zich moeten bewijzen, zeker ten opzichte van elkaar.