Dorus

[Sylvia & Bob]

Ik ben heel benieuwd wat de "verwen" dokter zegt...... misschien inderdaad een "tijdelijke" blokkade...... maar het kan inderdaad geen kwaad om het te laten checken...... gelukkig is hij verder een super energieke en gezonde

[Maureen]

Dorus geniet in ieder geval van het frisse weer: dan kun je zo lekker lopen naast de fiets zonder het warm te krijgen.
En al fietsend zoeken we ook de paarden (en schapen en koeien) lekker op.
Heel langzaam begint hij er toch aan te wennen en wordt minder luidruchtig als hij paarden in het vizier krijgt. Ik zou hem er voor geen goud los bij laten, maar aangelijnd gaat hij zich toch iets beter gedragen. We blijven volhouden.
Toen hij naar een wei vol schapen stond te kijken kwamen er drie naar het hek en staarden terug. Dat was heel spannend vond Dorus. Voor de zekerheid kwam hij zich achter de fiets "verschuilen"
En zo langzamerhand heeft hij ook aardig door welke kant rrrrrrrrrrechts is en welke links. Bij het naderen van een kruising ga je langngngnzaam en bij halt moet je echt stoppen. Dat had hij al heel snel door.

[Charlotte]

Paarden blijft Dorus dus heel spannend vinden, ook in een wei?

Handig dat je hem de 'versnellingen' en richtingen aanleert.

[Maureen]

Ja, paarden blijven voorlopig in ieder geval nog erg interessant. Maar hij piept en keft niet meer naar paarden in een wei. Houdt zich ook heel behoorlijk in als een paard aan de teugel of met berijder ons tegemoet komt en kijkt nog wel een paar keer achterom als we er voorbij zijn, maar probeert mij niet met fiets en al de andere kant op te krijgen. Dat deed hij dus voorheen allemaal wel. Maar een paard waar we achteraan rijden is nog te moeilijk om rustig bij te blijven. Dan moet ik hem steeds even stil zetten en weer aandacht vragen. Hij doet het, maar het kost nog de grootste moeite. En als hij los zou lopen, zou ik hem kwijt zijn.
Maar je moet ergens beginnen en dan rustig volhouden. Dan wordt het meestal op den duur wel beter.....
En omdat hij het lopen naast de fiets zo heerlijk vindt is dit een geweldige combitraining.

[Maureen]

We nemen het er nog even lekker van naast de fiets, voor het te warm wordt.
Dorus heeft al goed in de gaten dat ik zijn tempo volg zodra hij rustiger gaat lopen en doet nu dus ook hele stukken lekker kalm aan. Hij geniet van alles wat hij om zich heen ziet en ruikt en mist de boswandeling dan ook niet op de dagen dat we ietsje verder fietsen. In het bos kan hij nu nauwelijks los: vakantie en mooi weer. Overal duiken verdwaalde ruiters op en stadse wandelaars met honden die hij niet kent. Daar is hij niet altijd even vriendelijk tegen, dus onze fietsuitjes zijn voor hem veel leuker. Ondanks het tuigje dat hij erbij aan moet, kiest hij echt zelf voor het fietsen. Hij gaat nadrukkelijk bij de achterdeur naar mij zitten kijken en laat me niet meer uit het oog als ik het woord "fietsen" heb laten vallen. Lies kan dan zonder problemen door de voordeur met de andere twee vertrekken. Hij houdt zich er verre van.

[Trix]

Ha , Dorus Zoetemelk.

[Jeanette]

Een bolletjes tuigje ??

[Maureen]

Het is al voorzien van reflecterende stippen, evenals zijn riem. Maar dat valt natuurlijk vooral 's avonds op. Voor overdag moeten we er nog maar eens iets op verzinnen
Vandaag alleen de heenweg naar het bos op de fiets. Voor de terugweg was het al te warm naar mijn zin en die van Dorus. Hij schoof zonder problemen de auto in voor de terugweg.
En: net in het bos kwamen we een ruiter tegen. Dorus wou er wel op af rennen, maar deed toch zijn best om rustig te lopen terwijl we ze tegemoet reden. Op een wat breder punt zijn we even stil gaan staan tot het paard ons rustig voorbij gestapt was. Dorus bleef netjes staan kijken en maakte zelfs geen onverwachte bewegingen of geluiden, wat hem een bedankje van de ruiter opleverde. Toen ze echt voorbij waren ging hij alvast klaar zitten om zijn beloning in ontvangst te nemen. Zonder tegenstribbelen ging hij daarna mee verder. Keek nog wel om, maar kreeg het pas moeilijk toen we ze een eind verder in galop hoorden gaan achter ons. Toen moest hij toch een klein kreuntje laten horen en even proberen er toch achteraan te gaan. Heel even maar . We oefenen niet voor niks, al is los in het bos nog niet overal aan de orde...

[loes]

Fijn hoor, dat gaat de goede kant op.
Wat ben ik toch blij met onze Smouzen zonder jachtdrift. Die begrepen direct dat paarden etc. niet zijn om na te jagen.
Met de cairn waren we uiteraard anders gewend.

[Maureen]

Tja, een Cairn heeft daar ongetwijfeld een heel ander idee over Onze Beagles ook. Daarmee vergeleken zijn onze jachtsmouzen een makkie.
Maar vergeleken met onze Lienke, die geen jachtdrift had, zijn onze huidige drie toch wel jagers. Baukje gelukkig niet meer, maar toen ze jonger was wel een beetje.
Dorus en Stijnke ieder apart vallen ook wel mee. Maar samen zijn ze erg! Ze jutten elkaar gigantisch op helaas.... Wat natuurlijk niet wil zeggen dat we het maar opgeven. Stug volhouden werkt

[Maureen]

Nou, gisteren hebben we enorme mazzel gehad.
Ik zou Dorus en Stijnke net aanlijnen omdat we in de buurt van een ruiterpad kwamen, toen er twee neuzen de lucht ingingen, twee paar oren gingen dicht en 8 pootjes gingen in de versnelling. Ik voelde de wind en wist al waar ze op af gingen: een paard. De wind kwam van het ruiterpad en de neuzen hadden niet gelogen: een ruiter te paard! Stijnke kwam zich snel weer melden, liet zich niet meteen aanlijnen, maar was toen wel uitgeblaft. Na een kef of twee had ik haar al niet meer gehoord. Het leek wel of ze Dorus probeerde mee terug te halen.
Even later kwam ze mij weer halen en samen probeerden we het monster bij het paard vandaan te krijgen. De ruiter bleef gelukkig wachten en had een heel rustig paard. Excuses werden aanvaard en ze legde uit dat ze geleerd had dat wachten het beste werkt (en dat was ook zo!) en dat ze een onverstoorbaar paard heeft. Dorus probeerde intussen van alles om het paard aan het lopen te krijgen: hij duwde met zijn neus tegen alle benen, rende er dan weer omheen, probeerde in de benen te bijten (niet hard, maar uitermate irritant), dan weer even blaffen. Maar niks werkte. Het paard stapte wat op de plaats, maar bleef heel ontspannen. Bewoog nauwelijks een oor. Daarop ging Dorus zitten. Totaal verbijsterd. Liet zich aanlijnen en zat volledig onder de indruk te kijken. Weg was alle bravoure. Hij snapte er niks meer van.
We hebben paard en ruiter heel hartelijk bedankt .
Toen we ieder ons weegs gingen vergat Dorus zelfs om nog te blaffen of piepen. Bleef nog wel achterom kijken, maar kwam toch makkelijk mee.
Een geweldig leermoment achteraf gezien, maar de schrik zat me in de benen.

[loes]

Dat is zeker schrik. Maar wat fijn dat de ruiter begrip had. Is ook wel eens anders en dan weet je je helemaal geen raad.

[Jeanette]

Tjonge jonge, dat is schrikken. Zo een ruiter kom je zelden tegen.
En nu maar hopen dat hij er ook iets van heeft geleerd.

[Trix]

Logisch dat je geschrokken was , je ziet je geest al dwalen , gelukkig een verstandige ruiter en een goed getraind paard .
En nu heel benieuwd wat Dorus de volgende keer doet .

[jetwolrich]

Het blijft altijd weer spannend met paarden.
Je weet nooit wat voor "vlees" je in de kuip hebt.

Wij kwamen toen Bero hier logeerde ook twee paarden tegen, met van die giechelmeiden erop, die gingen kreetjes slaken van angst.....de meiden, dus.

Gauw wegwezen met onze honden, maar dat lukt niet altijd natuurlijk.

[Maureen]

Ja, zulke komen wij ook wel tegen helaas. Of van die die galopperend en scheldend over een voetpad aan komen sjezen. Maar gelukkig ook heel veel "gewone" mensen, die het waarderen als je goed oefent met je hond, en met wie je in wederzijds respect het bos prima kunt delen.

[jetwolrich]

Ja, ik probeer er zelf ook consequent mee zijn, tenminste als dat lukt.
Aanlijnen is geen zwaktebod.
Ik laat de honden altijd aan de kant zitten, en naar mij kijken.
Iets lekkers in het bekje en wachten tot we weer verder kunnen.
Bij paarden, fietsers en wandelaars en alles wat er nog meer voorbij komt.

Maar ja, je moet wel ogen in je achterhoofd hebben soms.

[Maureen]

en een hondeneus zou soms ook handig zijn Ze ruiken zoveel meer dan wij, dat kun je gewoon niet altijd voorzijn als je ze ook nog los wilt laten.

[Maureen]

Vanavond nog genoten van de frissere temperatuur: Dorus kon zich even uitleven naast de fiets. Dat had hij om 23.30u niet verwacht, maar hij schakelde razendsnel en stond meteen klaar om te gaan. Heerlijk alle straten voor onszelf, fris windje en een erg blije hond naast me.

[Trix]

Dat is vast voor herhaling vatbaar .