Dorus

[Maureen]

Ons Dorus gaat in november serieus aan het speuren. Hij heeft vorig jaar een paar keer aan het eind van Stijnkes les mogen lopen, maar dan zijn ze toch teveel op elkaar gericht. Dus nu heb ik apart voor hem een halve les afgesproken. Een heel uur is in het begin te lang...... Ik ben erg benieuwd hoe hij het vindt.

[e kuilboer]

Leuk joh, Dorus ook aan het speuren!

[Trix]

Leuk joh , Dorus ook speuren , ik ben reuze benieuwd naar het verslag.

[Alida]

Leuk! groetjes Alida

[Erna]

Wat leuk, Dorus gaat straks ook zijn speurneus achterna.

[Maureen]

Omdat Dorus erg in paarden geïnteresseerd was, en dan vooral om er knetterend achteraan te gaan, zijn we onze route door het bos wat gaan aanpassen, zodat we wat minder paarden tegenkomen. Oftewel daar waar we langs een ruiterpad komen loopt hij aangelijnd en krijgt training en verder lopen we zo dat hij ook nog een eind los kan.
Dat betekende een stuk bos waar we niet zo vaak kwamen. Maar nu iedere dag. Het blijft geweldig, volgens Dorus en Stijnke. Ze sjezen heuveltje op en af, door de braamstruiken, achter Stijnkes neus aan. Baukje staat van tijd tot tijd even stil als ze weer voorbij komen om te snuiven wat ze doen. Er achteraan doet ze niet meer. Het gaat te snel en ze kan ons dan niet meer terugvinden als ze "de jeugd" kwijt raakt. Het is erg leuk om te zien hoe ze samen bezig zijn, maar wel ieder op geheel eigen wijze.
Dorus moet geregeld even stil staan om te ruiken of hij een poot op zal tillen of niet, maar Stijnke sjeest gewoon verder. Op min of meer vaste plekken blijft ze dan staan en wacht tot Dorus haar weer ingehaald heeft. Dan gaat het weer samen verder.
Als Dorus haar kwijt is, komt hij zich bij ons melden, tot Stijnke weer in beeld komt.
Tussendoor kijken ze geregeld waar wij intussen gebleven zijn. Of we roepen en dan komt even later het tweetal met tong op de tenen zich melden voor een lekker hapje. Om vervolgens nog een sprintje te trekken. Onvermoeibaar.

[Jeanette]

Wat heerlijk dat jullie honden zo fijn vrij kunnen racen.

[Trix]

Een groot genot die twee, en Bauke ahh de lieverd , die vind het allemaal best die blijft lekker bij jullie lopen , zekerheid voor alles.

[Maureen]

Ja, tegenwoordig wel. 10 jaar geleden had ze gewoon meegedaan hoor!
En het is inderdaad heerlijk dat ze dagelijks even kunnen racen. We moeten er wel een eindje voor om, maar dan heb je ook een mooi ruig hoekje, zonder al te veel gevaren....(Dorus is tot nu toe heel gebleven, maar Stijnke had laatst een flinke schram op haar oor. Vast van de braamstruiken....).

[Trix]

En toch blijf ik het lastig vinden om Je hond los te laten in het bos, vooral als hij uit het zicht verdwijnt , hij komt wel terug maar ik zie vaak zoveel van de zieke vieze dunne met slijm beklede poep liggen . En dan ben ik weer bang dat hij daar aan gaat zitten snuffelen of nog erger eten .

[Alida]

Heerlijk hoor, lekker los Kunnen laten in het bos hier mag het niet meer helaas alleen op de dijk vlakbij ons huis.Dat doen we regelmatig. Iets lekkers mee, en hij komt braaf weer terug als je hem roept.Groetjes Alida

[Maureen]

En toch blijf ik het lastig vinden om Je hond los te laten in het bos, vooral als hij uit het zicht verdwijnt , hij komt wel terug maar ik zie vaak zoveel van de zieke vieze dunne met slijm beklede poep liggen . En dan ben ik weer bang dat hij daar aan gaat zitten snuffelen of nog erger eten .

Tja, dat risico nemen we maar. Het stuk waar ze kunnen racen is niet zo druk belopen en daar ligt dus ook niet zoveel poep.
De meeste honden leggen hun bolussen al vlakbij de parkeerplaats en de meeste mensen zoeken niet zo'n open stuk om te gaan zitten als ze moeten. Maar een enkele keer komen onze monsters terug met een vacht vol vieze flats en dan gaan ze toch echt onder de douche......

[Charlotte]

Braamstruiken, favoriet bij Stien.
Zij heeft regelmatig een schram op haar oor of elders op haar lijf.

[Maureen]

Ja, een bijzondere hobby. Stijnke loopt er echt niet voor om, maar Dorus wel vaak. En Baukje gaat er echt niet in. Zou het in de naam zitten? Stien en Stijn(ke)..

[Maureen]

Een paar foto's in mijn album van het racen...

[Charlotte]

Guusje deed het vroeger ook.
Zelfs door een wal vol braamstruiken, proberen achter een ree aan te gaan.
Die poging ging gelukkig daardoor faliekant mis.
Nu is Guusje een wijzer hondje.

[Maureen]

Slimmer dan Stijnke. Die ging er vandaag weer gewoon dwars doorheen.......zonder schade deze keer.

[Maureen]

Oef, het is fijn om een dappere waakhond in huis te hebben!
En die hebben wij: Dorus.
Dat werkt als volgt: op welke tijd van de nacht dan ook, slaat Dorus aan als hij iets verdachts hoort. Zodra wij dan wakker zijn, kijkt hij toe of wij de boel weer veilig verklaren en valt weer als een blok in slaap. Tevreden dat hij zijn werk goed gedaan heeft. Door de adrenaline duurt het dan wel even voor wij weer onder zeil zijn, maar hij weet in ieder geval zeker dat hij veilig verder kan slapen.
Wel met een half oor open om nieuwe verdachte geluiden op te vangen natuurlijk.
Gelukkig gebeurt het niet al te vaak meer dat hij iets verdachts hoort. We worden het steeds meer eens over wat wel en niet verdacht is
(En we hebben geluk dat Stijnke en Baukje niet altijd meteen mee doen. Alleen als het echt nodig is.)

[Jeanette]

[Erna]

Wat een leuke verhalen weer over jullie drietal.
Mooie foto's Maureen, dat maakt je verslag compleet.
Baukje doet het inmiddels een stukje rustiger.
Wat leuk dat Stijnke en Dorus zo heerlijk met elkaar kunnen rennen.
Lisa is in het bos niet zo aan het rennen, wil liever alle vreemde geurtjes opsnuiven. Ze trekt alleen een sprintje als ze een eind uit de buurt is, en ja als ze een konijn gezien heeft. Dan is ze een poosje uit zicht maar komt altijd netjes terug.
Op het stand is het een ander hondje, dan loopt ze alleen nmaar te rennen, met af en toe een pauze om een krabbetje of iets anders "lekkers" op te eten.