Dorus

[Erna]

Hoe is het met je hand Maureen, gaat het al iets beter. Van een kneuzing kan je soms lang last hebben.

[Maureen]

De hand gaat al vooruit. Alleen de ringvinger is nog erg pijnlijk. De rest kan ik alweer een beetje gebruiken.

[Erna]

Vervelend, gelukig kan je de hand weer een beetje gebruiken.
Het zit jullie niet mee de laatste tijd. Lastig een pijnlijke vinger, dan merk je pas hoe vaak je hem gebruikt.

[Maureen]

Dorus begint er al minder op te rekenen dat hij wel hulp zal krijgen als hij een hoop lawaai maakt. Hij maakt dus minder lawaai en stelt zich wat bescheidener op. Heel wijs.
Wat hij nog wel vol overgave doet, is rollen in de viezigheid.
Gisteren had hij er blijkbaar ook van gegeten en spuugde de hele achterbank ook nogeens onder (en zichzelf). Het zeil dat we erover hadden liggen was niet meer schoon te krijgen en ligt dus nu in de vuilnisbak.
Gelukkig hoefde Dorus daar niet in. Een douchebeurt volstond.
Volgende week mag hij, met Stijnke samen naar de trimster.
Kan nog net voor de Nederlandse Rassen show (reclame!). Dan zien ze er allebei, als het goed is, mooi Smouzig uit. Qua vacht dan, want aan die lange snuiten kunnen we niks veranderen.....

[Jeanette]

En dan maar hopen dat hij net niet die dag uitkiest om te rollen en te kotsen.
Lekker ventje.
Dat klinkt hoopvol...minder stennis maken.
Dieuw denkt vooralsnog dat de wereld om haar draait.

[Maureen]

We gaan voor de langere reizen eens wagenziekte tabletjes proberen....
We gaan in ieder geval op Hemelvaart en met Pinksteren op bezoek bij wat ander kroost, dus dan kunnen we mooi testen.

En Dieuwertje heeft natuurlijk gelijk.
Voorlopig draait de wereld ook nog om haar

[Irenechateleux]

Sinds kort heeft Gijsje geen last meer van wagenziekte. We weten niet als we echt erg lang rijden hoe het is, maar dan zien we wel weer.

[loes]

Fija was als pup ook wagenziek, toch wel heel lastig en zielig als je een camper hebt en daar vaak mee weg gaat. We hebben het toen met DAP (feromonen) geprobeerd en na een tijdje was het over. Of het door gewenning, dus uit zichzelf, of door DAP was ???

[Maureen]

Tja gewenning of groei of feromonen....dat zullen we vast nooit te weten komen.
Bij Dorus lijkt het ook erger te zijn als er iets spannends gebeurd is. Dus of het nou helemaal alleen wagenziekte is???

Wel fijn dat Gijsje er in ieder geval overheen is op de kortere ritten. Dat scheelt al een heel stuk.

[karin73]

Suske is er ook overheen, hoewel ze altijd onrustig is in de auto. Bij Fien de ene keer niets aan de hand en daarna weer helemaal mis...

[Maureen]

Dorus spuugt "altijd" als hij bij de DA vandaan komt, behalve de ene keer dat hij op schoot heeft gezeten na afloop. En verder spuugt hij ook vaker als we onderweg een boodschap doen. Dat is dan niet in een rijdende auto, maar juist als we even stil staan We proberen het dan zo te doen, dat een van ons de boodschap doet en de ander even Dorus uit de auto haalt. Iets langere ritjes gaan meestal goed, maar niet altijd. Er is eigenlijk geen peil op te trekken....

[rini]

Boy is helaas altijd wagenziek gebleven al is het spugen wel wat minder geworden in de loop der jaren.Maar heeft echt een hekel aan autrijden loopt vrolijk mee naar buiten en aangekomen bij de auto draait zich weer om met een blik van ...je komt er wel uit dus auto rijden beperken tot de DA (en daar komen we vaak zat )

[Maureen]

Ja, die route zal Boy wel kennen met iedere bocht en hobbel....

[Martine]

Volgens mij heeft Bob er totaal geen last meer van, maar bij lange ritten (vakantie e.d.) neem ik toch het zekere voor het onzekere en gaat hij dan nuchter mee de auto in. Dan krijgt hij gewoon zijn dagportie eten in een keer als we op de plaats van bestemming zijn aangekomen i.p.v. dat het verdeeld wordt over ontbijt en diner...
Nuchter mee de auto in was vroeger echt dè oplossing!

[Maureen]

Werkt helaas niet als we uit het bos komen de enige manier om hem dan echt nuchter te hebben is aangelijnd houden........

[Maureen]

Dorus en Sallie vraten mekaar zowat op.
We waren erop voorbereid, dus er is niks gebeurd. Maar beide heren zouden weleens even laten zien wie de grootste macho was. Sallie gesteund door "zijn" Mientje en Dorus gesteund door "zijn" Stijnke. Althans dat vonden de heren.
Ook zonder daadwerkelijke steun voelden ze zich heel wat en hebben dus om de beurt een poosje in de bench doorgebracht.
Dorus had wel ontzag voor Mientje ook al zat die in de bench. Hij keek steeds voorzichtig eerst om het hoekje voor hij er langs liep. Dat dan weer wel.
Desondanks erg leuk om Sallie nu te bewonderen. Zijn vacht is nog niet plukrijp, dus hij liep er nog lekker rommelig bij. Is een maatje kleiner dan Dorus en nog echt een puberale slungel net als Dorus. Wel wat rossiger van kleur en iets vierkanter van bouw op dit moment. Of eigenlijk iets minder lang van lijf..... geen gebitsproblemen gehad. Maar wel wagenziek

[Jeanette]

Leuk om hem weer eens te zien.
Tsja...die heren.
Maar Dieuwertje wil Hasse ook telkens eerst even 'plat' hebben.
Bij Tettje idem...Guusje was dan weer prima.
Na een poosje is het wel weer oké. maar er moet even een 'knokje' plaats vinden.
Ik denk dat Dieuwertje ook 'gezag' denkt te ontlenen aan Bloemetjes aanwezigheid,
ook al doet die nergens aan mee.

[Trix]

Slimme smouzen

[Maureen]

Voor Dorus was het een pittige dag.
We hadden hem deze keer een reistabletje gegeven, maar na een uur rijden kwam zijn ontbijt er toch weer uit.
De ontmoeting met zijn zusje vond hij wel leuk, maar omdat ze nog erg lekker rook naar zijn idee, konden ze toch niet samen spelen.
Even gewandeld in "haar" losloopgebied, althans het dichtstbij zijnde. Maar daar durfden we het spul toch niet zomaar los te laten. Er waren erg veel andere honden en met Dorus z'n hormonen aan de race en Stijnkes beschermingsinstinct erbij, wilden we liever geen confrontaties riskeren.
Daarna naar Kobus. Dat was maar een klein ritje en het ontbijt was Dorus al kwijt, dus er viel niks te spugen.
Kobus was wat relaxter dan Sallie, maar Dorus vond het toch nodig zich even te manifesteren. Toen dat niks opleverde was het eigenlijk wel over. Maar samen stoeien zat er toch niet in.
Op de terugweg was hij duidelijk moe van alle indrukken, maar ging toch niet liggen slapen. Stijnke gaf wel het goede voorbeeld, maar hij voelt zich niet lekker genoeg in de auto om te gaan liggen. Jammer

[loes]

Altijd zielig als autorijden (nog) zo'n crime is. Volgende keer misschien geen ontbijt?
De foto's staan in het archief bij 2014-honden Bikkel en Jaap