Jip x Brutie

[Renate]

Ja, maar de ene hond is de andere niet. Desi was in het nest al anders dan Fija en dat is ook de reden, dat ze bij een grote hond en opgroeiende jongen (en ongetwijfeld puber/jongerenaanloop) werd geplaatst. En al doe je zelf nog zo onverschrokken en stimuleer je de hond "flink" te zijn, die moet het op dat moment wel aankunnen en dat duurt bij de 1 nu eenmaal wel eens langer dan bij de ander.

Telkens als ik dit lees, vind ik het vreemd dat Grada's pups na het eerste bezoek al vergeven waren....
Ik bedoel: wij hebben best een druk gezin met 2 jonge kinderen, waarvan er 1 ook nog 'speciaal' is en Phoebe was het doetje uit Grada's nest.

Wat een geluk dat niemand Phoebe koos. Nu hebben wij dit wereldhondje!

Romy heeft Phoebe eigenlijk altijd genegeerd, maar tegenwoordig voert ze Phoebe stiekem als ze iets lekkers heeft. Ik doe uiteraard alsof ik het niet zie.... Ik vind het zo leuk dat Romy ook toenadering zoekt

[Mary]

Hoe oud waren de pups bij dat eerste bezoek?

[Renate]

ongeveer 4 weken oud

[Mary]

Dat is dan wel spijtig. Met karakter is dan helemaal geen rekening gehouden.

[Renate]

Nee, dat is jammer.
Ik heb dat toendertijd helemaal niet in de gaten gehad. Ik heb er gewoonweg niet bij stil gestaan dat het niet de gebruikelijke gang van zaken is.

Maar zoals ik al zei, was Phoebe het doetje uit Grada's nest. Inmiddels staat dit doetje haar vrouwtje wel en laat zich niet zomaar in een hoekje drukken. Ze is nog steeds onderdanig naar andere honden toe, maar laat zich zeker niet zomaar afsnauwen.
Afgelopen reunie snauwde Grada haar pups ongenadig af. Dat ging echt heel hard (erg vervelend voor de angstige Pepper). Maar Phoebe pikte het niet en snauwde mooi terug. Weg doetje

[loes]

Ja, maar het wil niet zeggen dat Phoebe ook uit de test als doetje zou komen. Niet, dat die test zaligmakend is, hoor, want het is net zoals Anja zegt, je kunt zelf een pup angstig maken. Ik vind het altijd zo frappant, dat sommige mensen met name pups van kleine rassen voor alles en nog wat optillen en stomverbaasd zijn als zo'n hondje dan inderdaad wel eens gegrepen wordt. Het arme beest geeft de verkeerde signalen door het liefhebbende baasje aangeleerd.

[Maria]

Als pups na het eerste bezoek al vergeven zijn, dan heeft de fokker dat zo geregeld en niet de puptest willen of kunnen afwachten. Ik zelf vind dat onverstandig, maar ja, zoveel mensen, zoveel zinnen. Als van een nest alle pups al op jonge leeftijd vergeven zijn door de fokker, dan komen Fredie en de andere mensen van het TFP ook niet meer testen. Dat heeft nl. helemaal geen zin meer. Dat geeft ook wel eens misverstanden, omdat fokkers dan teleurgesteld en / of geïrriteerd zijn, dat hun pups niet meer getest worden.

Ik ben het met Loes eens, dat je niet alle pups over een kam kunt scheren, je moet echt je eigen pupje goed observeren om een zo'n goed mogelijk beeld van zijn mogelijkheden tot leren en de manier waarop te krijgen.
Het is voor een wat zachtaardige pup helemaal niet altijd je het, om hem flink te willen laten zijn. Bij sommige pups bereik je meer via de weg van geleidelijkheid en met een grote dosis steun. Dat zijn ook de nieuwste inzichten tegenwoordig. Vroeger mocht je je pup, die iets engs meemaakte niet troosten of optillen. Je moest zijn onzekerheid of angst straal negeren en flink doorzetten. Gelukkig gaat dat nu anders. Roosje is een hondje dat je moet aanmoedigen en zelfvertrouwen vergrotende dingen moet laten beleven. Het is geen hondje voor een ongeduldig persoon. Roosje is zeer verknocht aan haar mensen. Wat was ze ontzettend op ons gericht en wat wilde ze het graag goed doen. Ze draaide haar staartje er bijna af. Zulke hondjes zijn echte knuffelkonten vaak. Roosje komt er wel, maar op een andere manier dan Brutaaltje Bandeloosje (de pup met dat vele zwart erin).

[Mary]

Vandaag kwam ik een hondje tegen met een trui aan met capuchon.
Bij die hoop ik dan wel dat het baasje het op tijd optilt.
Ik wist niet wat ik zag, laat staan een andere hond.

[Ariënne]

Ja, vreselijk! Ik zag gisteren in de winkel ook allemaal hondenjasjes! En zag vandaag ook een hond lopen met zo'n synthetisch geval aan!

[Ariënne]

Maar om nog even terug te komen op karakters: Zo leuk om te zien nu, dat ze zo verschillend van karakter 'uit kunnen vallen'! Vera en Beppie waren van die broekspijphangers en geen bezem was veilig. En Roosje is weer anders: inderdaad een heel zachtaardig en vrolijk hondje!

[Desi]

Heerlijk Arienne dat je nu ook dit type hondje hebt. Geniet van je heerlijk ondernemende smous. Ik ben benieuwd naar alle verhalen van Roosjes kunsten.

[Renate]

Volgens mij is Fredie wel bij het nest geweest. Misschien wist ze niet dat de pups al vergeven waren?
Als we nog eens bij de fokker komen zal ik eens vragen hoe dat het zo gelopen is dat de pups meteen vergeven zijn.


Phoebe is geen angstig hondje. Het enige dat ze uit de weg gaat is de stofzuiger. Dat heb ik waarschijnlijk zelf gedaan. Ik stuurde haar altijd weg als ik erbij moest met de stofzuiger. Nu gaat ze al als ik hem pak.

[loes]

Ja, ze zijn in ieder geval bij het nest geweest (zie 7weekse foto), maar als de hondjes dan al verdeeld zijn, wordt er over het algemeen geen test meer gedaan. Voor 6 pups neemt dat een paar uur in beslag.
Ook over het op bezoek laten komen van de a.s. eigenaren heeft niet iedereen hetzelfde inzicht. Ik vind het zelf fijn als de kennismaking er vrijwel vanaf het begin is en men zo vaak mogelijk komt. Daarom ben ik er ook een voorstander van om de nieuwe eigenaren een beetje uit de omgeving te kiezen, maar ja dat zou de wachtlijst te veel door elkaar gooien waarschijnlijk . Trouwens, in de praktijk kan het heel anders uitvallen, want de a.s. eigenares, die bij Adahs nest het verst woonde , kwam het vaakst.

[Renate]

De afstand Apeldoorn-Helmond is volgens mij ook het grootst. Wij zijn 2 keer bij Phoebe geweest en de 3e keer hebben we haar mee naar huis genomen. We hebben dus 1 weekend overgeslagen. Dat had meer met onze Romy te maken dan dat we het teveel moeite vonden om op en neer te rijden.
Martijn is ook maar 2 keer geweest. De eerste en de laatste keer. De andere keren is hij bij Romy gebleven en ben ik met Mirjam en Wendy en kids naar Apeldoorn gereden.

Het bezoeken van de evt pups van Phoebe is iets waar ik nog over na moet denken om het ook voor Romy dragelijk te maken. Het zal voor haar misschien een zware tijd zijn met al die veranderingen en bezoeken aan huis. En misschien valt het ook wel mee. Thuis is Romy eigenlijk best flexibel. Dat zullen we tzt wel ondervinden.

[loes]

Dat vind ik nog best vaak, want de 1e 3 weken zijn wel heel vertederend en de fokker, die er dus altijd bij is, ziet wel verschillen, maar voor bezoekers is dat anders. Maar er zijn ook a.s. eigenaren, die 1x komen en dan zeggen: ik hoor het wel, hè? Dat vind ik zelf niks, maar in een gezin met kinderen waar alles gewoon moet doordraaien, is dat misschien wel fijn. Want zeg nu eerlijk, als je op je gevoel afgaat, kun je sommige mensen heel erg tekort doen. Bovendien blijft het een feit, dat als jij iemand afkeurt, die persoon gewoon aan de beurt is voor een volgend nest... Of heel misschien afhaakt, maar als je ruim 2 jaar gewacht hebt?? Maar ik moet wel zeggen, dat de 2x, dat ik enige twijfel had, ik 1 hond na een jaarterugkreeg en de andere er op het laatst vanaf zag

[Renate]

Wij kregen 30 november pas een telefoontje dat Phoebe (4-11) geboren was, dus we konden de eerste 4 weken niet eens gaan kijken. Het weekend daarna zijn we meteen gegaan. Toen was ze ruim 4 weken oud. Met ruim 5 weken ben ik met Mirjam en Wendy geweest. Week 6 hebben we overgeslagen en met ruim 7 weken hebben we haar opgehaald.
Ik weet nog dat ik in de 6e week heel graag wilde bellen om te vragen hoe het ging, maar ik wilde niet opdringerig zijn en heb het niet gedaan. Later hoorde ik van de fokster dat ze dat juist heel leuk gevonden had...

Romy is niet bij het nestje gaan kijken. Dat was een bewuste keuze van ons. Romy kan een paniekaanval krijgen door zoveel prikkels en een vreemde omgeving en dat zou niet zo'n fijne ervaring voor de pups zijn geweest. Dana is alleen de eerste keer meegeweest, de tweede keer was er geen plaatsje over in de auto en toen we Phoebe gingen halen hebben we er bewust voor gekozen om de meiden naar mijn ouders te brengen. Zodat Phoebe even rustig rond kon neuzen in haar nieuwe thuis.
De meiden zijn die dag pas eind van de dag thuisgekomen.

Maar afstand is voor mij wel bepalend geweest voor het bezoeken van de pups. Ik rij niet voor een halfuurtje naar Apeldoorn. Als Phoebe in de buurt was geboren zou ik zeker vaker langs geweest zijn.

[Ariënne]

Dan heb je het toch prima gedaan zo?!
Bij Vera zijn we ook maar 2 x gaan kijken. En bij Beppie 1 of 2 x. (Weet jij dat nog Jeanette?) Ik weet nog wel dat ik ook bang was opdringerig te zijn. De mensen zijn zo druk met het nest en al dat bezoek. Maar ik begrijp natuurlijk wel dat je als fokker graag heel betrokken mensen wilt voor je pups.

[Maria]

haha, zie ik nu pas: Co-ouder! Heel mooi!

[Charlotte]

Bij Finny's eerste nest hebben we de pupbemiddeling gevraagd aktie te ondernemen toen de pups vier weken oud waren. Dat bleek bij nader inzien veel te laat. Onervaren als wij waren had het bereiken van de evt. nieuwe eigenaren toch meer voeten in de aarde als wij dachten.
Bij de volgende nesten zijn we direkt in de telefoon geklommen, om zo de nieuwe eigenaren vanaf het "eerst uur" in de gelegenheid te stellen om te komen, en de bezoeken te herhalen. Een ervan woonde helemaal in Leeuwarden, die zijn maar een keer geweest, door de grote afstand. (De reünie kwamen ze daardoor ook niet).
Maar alle goede dingen in drieen; bij het derde nest hebben we netjes aan Fredie gevraagd om mensen van de wachtlijst te benaderen die wat meer in de buurt woonden. Dat is mooi gelukt (nou ja Ellen Landman woont in Houten, maar die maakte reizen niets uit), en zo konden we ook evt. op doordeweekse dagen/ avonden de mensen naar de pups laten kijken, en ze regelmatig terug laten komen. Dat was wel druk, maar met de diverse (kleine) kinderen die ze meebrachten konden de pups gelijk op dat vlak gesocialiseerd worden.
Volgende keer doen we het dus weer op deze manier.

Twee keer hebben we mensen geweigerd. Wij hebben de stelling, dat als het niet goed voelt, wij geen pup plaatsten. Dat die mensen dan bij een volgend adres aan de beurt zijn, het zei zo.

[Ariënne]

haha, zie ik nu pas: Co-ouder! Heel mooi!