Senna

[Erna]

Ach Loes, wat sneu dat je niet wist dat hij daar lag.
Ja, dat op je rug springen en klauteren vond Gijs ook erg leuk.
Je hoorde hem nooit aankomen, en sprong zo uit het niets op je schouder, dan moest hij zich natuurlijk wel goed vasthouden.
Sorry Yvonne en Ariënne, we zijn een beetje off topic bezig.

[yvonne]

Ongelooflijk wat een ondeugden! Wij hadden twee katers (broertjes) en één ervan was ook zo brutaal. Die stal ook het eten van je bord. Maar haalde het niet bij Gijs
Ach wat sneu om je kat zo te vinden, Loes.
Om weer even op Senna terug te komen, etenswaren bewaar ik niet achter kastjes dus daar hoef ik niet bang voor te zijn. Alhoewel deurtjes open maken wel veel moeilijker is, volgens mij.

[Jeanette]

Katten zijn toch heel bijzondere dieren.
Helaas nemen we hier geen kat meer, onze vorige.. een zwarte kater, Pieuw..is hier aan de Bosweg overreden.
Onze eerste zwarte kater, Ole, jatte ook van alles.
Hij ging regelmatig bij de buren door de keukenraampjes.
Thuis maakte hij de deur van de voorraadkast moeiteloos open.

Kennissen van ons hebben net 6 kittens. Hij stuurde vanmorgen de foto's op. Drie donkere lapjes en drie rode. Gelukkig is hij ze allemaal al kwijt...want het is moeilijk om nee te zeggen tegen die wolbaaltjes.

Alles nog goed met Senna....

[yvonne]

Ik ben dol op katten, dus vind al die verhaaltjes wel leuk hoor!

[Erna]

Oké, ja kan Senna leren de keukenkastjes open te maken. Is wel heel leuk als dat gaat lukken. Zal zeker veel moeilijker zijn.

Ik bewaar ook geen etenswaren in keukenkastjes hoor, maar als een dier eenmaal een keukenkastje of deur kan openen, lukt dat ook met een koelkast.
Gijs was daar heel goed in. Als ik er savonds niet aan dacht om de deur te vergrendelen (iets zwaars voor te zetten) dan werd ik daar door afgestraft. De inhoud van mijn koelkast lag over de grond. Wat lekker en eetbaar was werd opgegeten of aangeknaagd. Pasja was een heel lief rustig hondje dat nooit iets stouts heeft gedaan. Maar heeft wel samen met Gijs de koelkast leeggegeten als ze daar de kans voor kreeg. Opruimen? Daar hadden ze nog nooit van gehoord, de verpakkingen en resten lagen mooi verspreid door de keuken.
Misschien is een kat handiger in dit soort dingen, hoewel Sarie niet hoor. In haar kop komt zoiets niet eens op, laat staan hoe ze weet om het uit te voeren.

Ben benieuwd of het Senna gaat lukken om deuren en kasten open te maken.

[yvonne]

Hahaha, heel bijzonder beestje die Gijs!

Ben ook wel benieuwd of dat haar (en ons natuurlijk) lukt. Ik zag overigens wel een keer een filmpje van een hond die een biertje pakte voor z'n baasje. Kijk, dat is natuurlijk wel weer heel handig

[Ariënne]

Zo word je wel vrienden met de baas. :wink2:

Mooi, die kattenverhalen. Ook verdrietig...

[yvonne]

Bij ons in de buurt ging het verhaal rond van een Amerikaanse Bulldog reu die na ontsnapt te zijn uit de tuin, een andere hond flink te pakken had genomen. De details zijn vaak minder bekend bij zo'n verhaal, dus de Bulldog was automatisch boosdoener. Ik had werkelijk geen idee over welke hond er gesproken werd, maar hoopte ook dat ik 'm nooit tegen zou komen.

Vanmorgen tijdens de wandeling zag ik in de verte een vrouw met kindje en hond aan komen lopen. Pas toen ze aan de overkant van de straat stonden zag ik dat het een joekel van een Amerikaanse Bulldog was.
Senna liep op dat moment met een lange lijn over het gras en ik haalde haar naar me toe. Ik had haar strak naast me en zat me net te bedenken of ik een andere kant op zou lopen, toen Senna ging liggen.
De vrouw liep met haar hond recht op ons af. Op dat moment ging Senna weer staan en ging de Bulldog liggen.
Voorzichtig naderden wij de Bulldog, die weer ging staan. Ze snuffelden even en Senna gaf haar (inmiddels) bekende gilletje. Wat inhoud dat ze het spannend, maar ook een beetje eng vindt.
De Bulldog deinste achteruit en ging weer liggen.
Ik raakte met de vrouw aan de praat en legde haar uit dat Senna aan het eind van de loopsheid zit en nog steeds iedere hond die haar teveel besnuffeld, afsnauwd.

Door het verschil in grootte en kracht, ben ik wel voorzichtig als Senna zoiets doet. Ze zou maar de verkeerde tegenover zich hebben.
Maar het liep allemaal heel anders. De Bulldog vond haar geweldig en stond met z'n kont omhoog, druk zwaaiend met z'n staart haar uit te nodigen om te spelen.

Inmiddels had ik begrepen dat niet alleen de Am.Bulldog fout zat, maar ook een groepje van 3 reuen, waarvan één de strijd was aangegaan.
Voor ons niet van toepassing want Senna had 'm helemaal in de spreekwoordelijke "greep". Ze pakte zelfs een stok uit zijn bek en hij bleef even vrolijk.
Echt spelen kon niet, vanwege het verschil, maar had anders wel goed gekund. De bazin vertelde ook nog dat haar hond als puppy een stuk van z'n oor kwijt was geraakt door een andere hond uit onze buurt. Deze hond (die ik ook ken) wordt bijna altijd door kinderen uitgelaten.

Ik vind deze hond minder te vertrouwen dan de Am. Bulldog. En ik ben blij dat ik dat nu weet.

[Martine]

Wat vervelend dat roddels zo snel mensen een vaak verkeerde mening opdringen; dit was duidelijk gewoon een lieve hond!

[Erna]

Goed dat je hele verhaal nu kent Yvonne, je wordt zo snel op het verkeerde been gezet. Wat leuk dat ze met elkaar wilden spelen. Door het grote maatverschil zou ik het ook niet goed gevonden hebben hoor.

[loes]

Maar een (speeluitdaag)reactie op een nog lekker loops ruikend vrouwtje is wel iets anders dan interactie met een doorsnee hond/reu

[yvonne]

Maar een (speeluitdaag)reactie op een nog lekker loops ruikend vrouwtje is wel iets anders dan interactie met een doorsnee hond/reu

Ja daar heb je helemaal gelijk in, Loes. Alleen werd deze hond bij voorbaat al afgeschilderd als onbetrouwbaar. En dat is jammer. Ik vind een volwassen hond die een pup grijpt, enger.

[yvonne]

Even een up-date over Senna.
De "Puur" druppeltjes hebben gewerkt tegen de schijnzwangerschapsverschijnselen. We hebben haar de minimale dosis gegeven en ze had wel wat lichte verschijnselen, maar het was beduidend minder dan de eerste keer.
Ook hebben we haar weer zoveel mogelijk geprobeert af te leiden. Lange wandelingen in de kou en regen. Ze vond het heerlijk! Afgelopen weekend, toen het best wel koud was, is ze zelfs een bosvijver in gesprongen. We hadden geen handdoek bij ons, maar ze had het helemaal niet koud en heeft zich weer droog gerend.

Senna was vlak voor de clubmatch nog even bij Rita geweest en we spraken af dat ik binnenkort weer met Senna langs zou komen om mijn "lessen" te vervolgen.
Ze moest echt heel nodig gestript worden. Overal in huis lag haar en het zat heel los.
Maar ik dacht (en dat is uiteindelijk ook de bedoeling), ik ga het zelf proberen.
Na een kwartier had ik er een beetje spijt van, want ze heeft steil en lang haar en ik zag echt het verschil niet tussen die twee bovenvachten.
Nou om een lang verhaal kort te maken, ik ben ruim 4 uur met haar bezig geweest en niet eens zo heel erg ontevreden.
Ik laat het maar even zo en wacht tot de tweede laag begint te groeien en ga dan maar weer voor een les, want ik vind het nog knap lastig.
Maar goed, ik heb het geprobeerd

Ze voelt wel heel lekker aan nu en lijkt weer een beetje op een puppy. Ze is er zelf ook blij mee den ik, want meteen na het gepluk zijn we wezen wandelen en ze sprong en danste, leek het wel
Het zal wel gekriebelt hebben.
Vanmorgen kwam ze nog even tegen me aan liggen met dat zachte lijfje en ik moest meteen denken aan de titel van een boekje dat ik ooit zag.
"Geluk is een warm, jong hondje"

[yvonne]

Senna met de korte vacht

[Jeanette]

Toch behoorlijk goed gelukt, zo te horen.

[yvonne]

En nog eentje op haar nieuwe bankje (gemaakt door het baasje)

[Jeanette]

Snoezig!

[Martine]

Niks mis mee!

[Charlotte]

Dat plukken is je goed afgegaan hoor.
Wat een luxe zetel heeft Senna.

Kan met wat aanpassingen zo dienen als werpkist. :idee:

[sammydesmous]

Voor zo ver ik het kan beoordelen heb je haar goed geplukt . Leuk bankje heeft ze. complimenten voor Everard hoor.

José, Sammy & Lieveke