Zo viel het mij van de week pas goed op hoe goed Bobbie de zee "snapt".
Hij zorgt er altijd voor dat hij haaks op de golven staan op het moment dat ze op hem breken en komt dan steeds precies op het juiste moment omhoog. (net zoiets als koeien die met hun kont richting de wind gaan staan)
Nu ik zelf de zee inging, en hij me volgde, werd het al snel te diep voor hem om te staan, maar die golven beheerste hij uitstekend! We wandelden/zwommen evenwijdig met de kustlijn, maar hij draaide bij elke golf even bij met zijn koppie richting de aankomende golf; na de golf draaide hij weer bij en zwom dapper verder.
Een heel grappig gezicht. Senna is wel een paar keer met haar koppie onder geweest. Maar dat kwam door de nieuwsgierigheid, net als bij Lieveke. Er lag een kapot balletje op de bodem en die wilde ze wel hebben. 
We hebben de wandeling gezamelijk voortgezet en hebben genoten van het dolle stel. Leuk zo'n onverwachtte ontmoeting. 
Helaas geen fototoestel mee omdat hij de dag er voor kapot gegaan was. 
Dus geen sneeuwfoto's kunnen maken. 