Klets-topic

[karin73]

Gefeliciteerd! Erg vervelend, dat gehakt. Kan me niet voorstellen dat Bert dan nog op zijn gemak kan eten.

[Ariënne]

Dank je wel!
Bert was al zo'n beetje klaar toe ik 1/3 op had.

[andrea21]

Gefeliciteerd Ariënne was het vegatarische lasagne tenminste ik heb het nog nooit gemaakt of gegeten.

[corrie]

arienne , op naar de 32 jaar en nog veel meer!
volgend jaar ergens anders gaan eten!

[Ariënne]

Het was lasagna met vis. Ik vond het echt een afknapper.

[Erna]

Stomme fout van het restaurant, daar gaan jullie vast niet meer naar toe.
Gefeliciteerd, op naar het volgend jaar.

[Charlotte]

Niet leuk, maar je leeft nog .
Nog maar even de schade ergens anders inhalen?
Gefeliciteerd trouwens....

[Martine]

Ariënne, nog gefeliciteerd!

[sammydesmous]

Arienne nog gefeliciteerd met jullie 31 jarige liefde. Jammer van het etentje. Nog een keertje overdoen dan maar.

Groetjes
Jose en likjes van Wieske-Sammy op de Ruiver

[Ariënne]

Bedankt voor de felicitaties!

[Jeanette]

Jakkes...vis nog wel...

Hoe gaat het met je moeder Renate??
Wat een enorme schrik voor jullie allemaal!!!

[Ariënne]

Vis eet ik wel, maar geen vlees. :wink2:

[Renate]

Ik kreeg gisteren een berichtje van Jeanette en besefte dat het niet zo netjes is om niets te laten horen. Mijn excuses.

Met mijn moeder gaat het redelijk goed. Het verlies dat ze opgelopen had door de tia is voor mij niet tot nauwelijks meer te zien en te horen. Zelf merkt ze het nog wel. Het praten, schrijven en andere rechtshandige motoriek gaat nog niet vanzelf, zeg maar.
Wat nog niet goed gaat is haar bloed. Haar bloedstolling schommelt enorm, waardoor ze vaak bloed moet prikken zodat de medicijnen aangepast kunnen worden. Afgelopen vrijdag heeft ze met een kastje gelopen wat het hartritme registreert en volgende week maandag moet ze naar de cardioloog voor onderzoek en het uitlezen van het kastje.
Ze voelt zich in ieder geval niet niet goed.
De spanningen rond mijn oma doen haar ook geen goed. Het was ook aan oma's ziekbed waar mijn moeder de tia kreeg. Ze was toen heel emotioneel en gespannen, vertelde mijn pa.
Oma (93) was twee keer thuis gevallen. Na de tweede keer is ze opgenomen in het ziekenhuis omdat ze niet meer kon lopen en niet bij kennis was.
Inmiddels is ze voor onderzoek/observatie opgenomen in een verpleeghuis. Ze is daar soms heel verdrietig en boos (aggressief) om. Ze denkt dat ze uit haar huis gezet is en naar het gekkenhuis gebracht. Heel sneu.
Twee keer per week gaan mijn ouders dus naar oma. Een hele reis naar Schiedam als je zelf ook nog herstellende bent. Het is toch ongeveer 600 kilometer per week.

Dana en Romy missen oma heel erg. Mijn moeder deed erg veel voor ons en dat valt nu weg. Romy begrijpt het ook niet, want zonder overgeven, een pyjama op de bank of in bed, een verband of een pleister ben je niet ziek.
Dana probeert zich wel in te leven, maar aan haar snoetje zie ik dat ze het niet echt begrijpt. Ze gehoorzaamt...
En ik mis mijn moeder ook. De studielast is zwaarder dan ooit en ik ben mijn achterban verloren. Ik zie de kerstvakantie somber in. Met allebei de meiden thuis, die zich zo goed ontwikkelt hebben en niet meer (zo veel) in hun eigen wereldje zitten, kom ik niet tot nauwelijks aan studeren toe. Dat betekent dat 14 dagen niets of nauwelijks iets kan doen.
Toch wil ik heel graag afstuderen dit schooljaar. Al is het alleen maar omdat mijn moeder dat verdiend. Ze stond drie jaren altijd voor ons klaar.

Ik had al een arm sociaal leven, maar nu kom ik helemaal nergens meer. Helaas ook niet op het forum. Zodra het weer kan, ben ik er weer.

Met Phoebe gaat trouwens alles prima

[loes]

Valt allemaal niet mee Renate. Heel veel sterkte met oma en moeder. Hoop dat alles toch gauw ten goede keert.
Zou van al je harde werken natuurlijk heel erg jammer zijn als je nu niet zou kunnen afstuderen maar denk ook maar een beetje aan jezelf, het zou nog erger zijn als jij nu uitvalt.
Renate, we leven met je mee.

[Jeanette]

Jullie hele wereld staat toch behoorlijk op zijn kop.
Heel veel sterkte en succes.
En wat Loes zegt...ook aan jezelf denken.

[Martine]

Sterkte Renate,

Moeilijk joh! Je nieuwe leven moet zich langzaamaan weer voegen... je vertrouwde basis is (even) weg en is niet 1,2,3 vervangen. Het is trouwens helemaal niet erg als je een jaartje langer over je studie zou doen; je ging al zo snel en Aken en Keulen... wellicht geeft het je wat rust als je je doel opnieuw bijstelt; je doet het tenslotte prima, je hebt een fijne man en je kinderen gaan fantastisch; niet in de laatste plaats dankzij jou!
Een versnelling lager geeft jou wellicht de gelegenheid weer wat op adem te komen. Ik hoop dat je oma snel haar draai vindt waardoor je moeder weer een beetje op adem kan komen!

groet, Martine

[corrie]

Er komt wel heel veel op je pad! Ik ben er al heel lang van overtuigd dat je een sterke vrouw bent. Moedig , zo een die overal de schouders onder zet. Aanpakken , desnoods op de automatische piloot , diep ademhalen en doorgaan. Dat heeft de vruchten al afgeworpen als ik lees hoe prima je kostbare schatten het doen! Nu lees ik in de berichten de zorgen om je moeder , oma en dochters.
Voor jou is je studie heel belangrijk , het is ook een zware en pittige studie. Mijn dochter en schoonzoon hebben allebei de Pabo gedaan. Fulltime , zonder gezin , huis of ander werk. Daar hadden zij het al heel zwaar mee. Ik weet zeker dat ik deze studie nooit naast mijn gezin had kunnen volbrengen.
Renate , probeer een klein beetje aan jezelf toe te komen. ik snap dat je graag af wilt studeren . Het liefst in de door jou gestelde termijn. Als dit niet lukt is dat jammer , maar niet het ergste wat er is. Je bent al zo'n eind , dat diploma komt er wel!
En jij wordt dan gewoon een heel betrokken juf!

[Erna]

Renate ik wens je heel veel sterkte. Er komt nu wel heel veel op je pad. Sneu dat oma zich weggestopt voelt, hoop dat zij op een gegeven moment zal inzien dat dit het beste voor haar is. Ze kan waarschijnlijk niet meer zelfstandig leven, inleveren is altijd moeilijk.
Voor je moeder is dit moeilijk om aan te zien, en ook wetend dat zij hier niets aan kan veranderen. Ik hoop dat je moeder zich weldra beter gaat voelen, als de uitslag van het onderzoek bekend is misschien straks met de juiste medicijnen.
600 km per week is voor je ouders ook een belasting. Jammer dat oma niet in de buurt woont.
Buiten de zorg die je om je moeder hebt vanwege haar gezondheid, is het voor jou ook extra moeilijk nu ze niet meer kan inspringen om de meiden op te vangen.
Ik hoop dat je de kerstvakantie goed door komt en nog wat tijd kan vinden voor je studie. Zou heel erg jammer zijn als je het dit schooljaar niet al kan ronden. Jou kennende zal je daar wel voor gaan denk ik. Maar wat Martine al schreef, let goed op jezelf.

[Ariënne]

Het valt allemaal niet mee. Sterkte voor julie, Renate! En blijven focussen op wat goed gaat, zou ik zeggen.

[Charlotte]

Sjonge, sjonge Renata, wat moeilijk allemaal.
Ik wens je veel sterkte en wijsheid toe .
Hoop dat het je lukt om dit jaar af te studeren ondanks alle extra zorgen.