Klets-topic

[wubke]

Zo heb ik het ook gedaan bij alledrie. Eerst een zwemdiploma en dan kijken we wel verder. Ik vind zwemmen voor die kinderen best intensief, bij ons was het tenminste twee keer in de week. Als er dan nog iets anders bijmoet, dan blijf je met die kinderen slepen. Ze moeten toch ook eens lekker "niks" moeten. Bovendien kun je met paardrijden best op latere leeftijd beginnen om nog heel goed te worden. Toevallig las ik in de krant dat een zwitserse amazone, die op de EK een 3e prijs haalde achter Anky en Isabelle al 59 jaar is. Laat de krant er een paar van liegen dan vind ik het nog een hele leeftijd om nog op dat niveau mee te draaien. Dus Renate....doe het maar rustig aan, alles op zijn tijd.

[Renate]

Het zal dus nog wel even duren eer Dana een pony mag gestijgen. Volgend jaar september beginnen we pas met zwemles. Tot die tijd blijft het bij het hobbelpaard en my little pony. En natuurlijk een ritje op de kermis of De Bergen in Wanrooy. Ook leuk als je 4 bent.

[Monique]

Nou Renate,
zo heb ik het ook gedaan hoor: eerst zwemles, daarna iets anders. Om dezelfde redenen: kosten, tijd en leren dat niet alles zomaar kan en meteen hoeft. Paardrijden is behoorlijk duur en als je eenmaal besmet raakt met het virus.....ik wil gewoon niet weten hoeveel geld wij al aan Elles' hobby hebben uitgegeven . Maar goed, het was een bewuste keuze (ook een beetje een goedmakertje voor alle aandacht die noodgedwongen altijd naar haar broer uitgaat ). Nu wil ze ook gaan wedstrijdrijden samen met een vriendinnetje waarvan de vader een trailer gaat kopen. Dat betekent dus lid worden van een rijvereniging, een startkaart kopen en eventueel de pony op ijzers zetten. Ik heb het lang kunnen tegenhouden met het argument ' wij hebben geen trekhaak, ik kan niet rijden met een aanhanger en ik heb geen geld om dit alles te financieren/aan te schaffen' . Dat regelt ze dan dus zelf (wel in overleg gelukkig) wel op een andere manier. Des te beter en als het nodig is ga ik wel mee als stalhulp .

Over je buurjongetje: het lijkt mij heel erg akelig als je kind een koortsstuip heeft. Gelukkig heb ik dat zelf nog nooit meegemaakt! Bij ons heeft het afgelopen jaar ook tweemaal de ambulance voor de deur gestaan (de eerste keer kreeg mijn vader, die net uit Limburg arriveerde, een hartaanval en de tweede keer had Mart een ongelukje met de fiets en zakte ook weg vanwege een hersenschudding. Omdat hij pseudo-hemofilie heeft heb ik snel 112 gebeld uit angst voor een inwendige bloeding). Beide keren liep alles gelukkig goed af maar ik heb de belangstelling van buurtgenoten nooit als vervelend ervaren. Juist warm en belangstellend! Je leeft toch met elkaar mee

[Jeanette]

Het was een grapje natuurlijk Jullie hebben groot gelijk. Afgezien van de kosten, lijkt het soms alsof kinderen zich niet meer mogen vervelen. Een dochter van mijn nichtje (Canada) zit op haar vierde (Jawel ) op kunstrijden, balet, bijles i.v.m. voorbereiding basis school en hockey. Helaas kan ik niet even om een hoekje kijken en ben ik wat kort door de bocht, maar ik vind dat echt sneu. Een doodnormaal, gewoon, tikje druk kind overigens. Dus geen echte reden om bijles te geven b.v. Ik snap daar helemaal niets van. Haar broertje van zeven zit op vijf 'ietsen'. Mams en paps werken full time. Nog iets wat ik niet snap. Wat een organisatie, als je je boterhamtrommeltje vergeten bent valt je hele schema in duigen

[Monique]

[quote="Jeanette"]Het was een grapje natuurlijk quote]
Goed dat je het even zegt, hadden we anders vast niet door gehad!

Wat sneu voor dat achternichtje van je! Het zou strafbaar moeten zijn, doet me denken aan een moderne vorm van kinderarbeid gericht op de prestatiemaatschappij :x .

[Erna]

Ben even niet aanwezig, kan ik daarna de berichten bijna niet meer bijhouden.

Renate ik zou ook geiïnformeerd hebben hoor, belangstelling is iets anders dan nieuwsgierigheid.
Gelukkig is het met je buurjongetje goed afgelopen. Zelf heb ik zo'n koortsstuip nooit meegemaakt. Dat het heel gevaarlijk kan zijn hebben mijn ouders vroeger ervaren. Ik heb een zusje gehad dat iets ouder was. Zij is overleden tijdens een koortsstuip toen ze bijna twee jaar was. Ik heb haar niet bewust meegemaakt, was een paar maanden toen ze stierf. Het is natuurlijk al 60 jaar geleden, nu is de medische wetenschap verder en hebben ze betere medicijnen. Moest door jouw verhaal weer even aan mijn zusje denken die ik alleen van een foto ken.

Bij ons ging het zwemmen ook vóór alles, was verplicht. Daarna mochten ze zelf een andere sport kiezen. Bij onze kleinkinderen gaat het er ook zo aan toe.
Onze Steef heeft vroeger zo vaak in het water gelegen, het water werkte als een magneet op hem. Ik heb de keren niet meer kunnen tellen dat ik blij was dat hij kon zwemmen.
In de periode dat we in Hillegom woonden is er een buurjongetje van ons verdronken, vreselijke ervaring was dat.

Je hebt gelijk hoor, alles op zijn tijd. Het kan nooit goed zijn als kinderen te veel moeten presteren-sporten. Laat ze toch gewoon lekker spelen, doe spelletjes met ze. Ga naar het bos of strand, enz. Deze hele maatschappij is er op gericht om te presteren, soms kan het niet anders. Of willen mensen niet anders. Dat is prima, maar stel een jong kind hier niet aan ten prooi. Ze moeten later toch al van alles.

Monique en Wubke ik kan me jullie schrik voorstellen, je hart klopt in je keel op zo'n moment. Gelukkig is het in beide gevallen goed afgelopen.

En voor Maartje een mooie prestatie, gefeliciteerd met je vierde plaats.

Groetjes, Erna.

[Mary]

Martijn is werken, de kinderen liggen op bed en Phoebe ligt te slapen op haar kussen. Daarom kom ik jullie maar even vertellen dat ik zo blij ben met mijn nieuwe fiets! Zo blij als een klein kind.

Omdat ik Romy na de zomervakantie naar het Medisch Kleuter Dagverblijf aan de andere kant van de stad moet brengen, had ik de fietsenwinkel gevraagd wat het zou kosten om mijn 'oude' fiets op te knappen. Ik rij er straks immers minstens 28 km per dag mee en moet binnen een half uur van Romy's MKD naar Dana's school fietsen (7km). Ik heb mijn 'oude' fiets helemaal opgereden met mijn eigen meiden achterop, mijn oppaskindje voorop en de nodige boodschappen. Het was een behoorlijk bedrag voor een nieuw achterwiel, een nieuwe ketting en onderhoudsbeurt. 's Avonds zat ik het nog eens te overdenken en heb mijn 'oude' fiets op marktplaats gezet. Om te kijken wat hij op bracht. Binnen 2 dagen was ik 'm kwijt en nu heb ik voor minder geld dan wat een opknapbeurt kost een gloednieuwe fiets in de huiskamer staan (zo kan ik er nog even van genieten tot Martijn hem afmonteerd). Precies dezelfde als mijn 'oude' fiets. Mijn meiden zijn ook helemaal ingenomen met mama's nieuwe fiets. Er wordt al volop gespeculeerd wie er voorop mag zitten (ik heb zo'n kinderzadeltje op het frame) en wie achterop in het gewone stoeltje 'moet'.

Tjonge, ik wist niet dat zoiets materieels als een fiets me zo vrolijk kon maken

Nu het mooie weer nog. Vrijdag kan ik - volgens Piet Paulusma - lekker gaan fietsen.

Groetjes, Renate

We zijn inmiddels al een paar maanden verder.
Hoe is het met je fietsplannen, werkt het zoals je toen bedacht had?

[Margaret]

Dag dames,

Een kleine update van mij. Ik ben namelijk een tijdje niet op het forum geweest. Dat had eigenlijk niet echt een andere reden dan dat ik het erg druk heb gehad.

Mijn directe collega op m'n werk is overspannen, waardoor ik er erg veel werk bijkreeg. Gelukkig heb ik een makkelijke manager dus ik heb iemand aan mogen nemen om een gedeelte van haar werk over te nemen. Die is maandag begonnen. Ik ben nu veel tijd kwijt met inwerken, maar er is dus licht aan het einde van de tunnel! Het goede nieuws over m'n werk is dat ik waarschijnlijk promotie ga krijgen. Ik word Senior Projectcoördinator Internet 8) .

Thuis hebben we het in ons bol gehaald om het kantoor te vernieuwen. Ben dus druk met schilderen en meubels uit en in elkaar zetten. We hebben alles witgeschilderd, met één grijze wand, met daaronder magneetverf. Het wordt wel heel mooi!

Verder ben ik natuurlijk nog druk met m'n eigen bedrijfje, en met m'n stichting. Ik ben een folder aan het maken. Heel leuk om te doen.

Met de familie gebeurt er nog steeds veel. Mijn moeder is 60 geworden en heeft dit gevierd. Het was heel gezellig, maar tegelijkertijd verdrietig omdat m'n vader er niet bij was. Met m'n vader gaat het beter. Hij berust zich meer in de situatie. Mensen zeggen wel dat hij achteruitgaat, maar ik zie dat minder. Mijn moeder zegt dat dat komt omdat hij altijd goede zin heeft als hij mij ziet. En daarbij is mijn moeder zo lief om hem een middagje naar huis mee te nemen als ik hem wil bezoeken, dus ik zie hem niet in het verpleegtehuis. Verder is de oma van Daniël overleden vorige week. Het mensje had er geen zin meer in sinds opa overleden was, en is gestorven aan een gebroken heup.

Op hondenvlak is er verder geen nieuws. Ik sta nu een jaar op de wachtlijst. Daniël heeft er z'n hoofd nu ook niet meer naar staan zegt hij. Ik wacht wel af, ik heb er ook niet meer zo'n haast mee. Het komt als het komt, als het moet komen.

Dat was het weer

[Ariënne]

Gezellig dat je weer even aanwipt op het forum, Margaret!
Klinkt goed al die bedrijvigheid! En dat inclusief een aanstaande promotie!
Welke stichting heb je het nu over? Met betrekking tot emetofobie? Ben benieuwd naar de folder...

Verdrietig van Daniël's oma. Gecondoleerd hoor.
Wel weer fijn dat het met je vader naar omstandigheden zo goed gaat en dat het hem goed doet je te zien!

Ben benieuwd of jullie het onderwerp hond nu ook echt uit gaan stellen voorlopig. En of je de verleiding zal kunnen weerstaan, als het bericht komt dat hij geboren is!

[Jeanette]

Hoi Margaret,
Dat klinkt of alles, ondanks heftige gebeurtenissen, goed en zeker de goede kant opkabbelt. Maar ik denk, met Ariënne, dat als een kleine smous aanklopt, het altijd precies op tijd zal zijn

[Erna]

Margaret ik hoop dat je promotie er door komt, vast gefeliciteerd hiermee.
Jammer van Daniël zijn oma, gecondoleerd met haar verlies.
Staat gek deze twee zinnen onder elkaar, laat het toch maar staan want het is de realiteit.
Niet verhuizen, toch allerlei leuke plannen. Je kantoor zal er straks mooi uit zien.
Denk net als Ariënne en Jeanette dat het straks moeilijk wordt om zo'n leuk smousenpupje te kunnen weerstaan.
Jammer dat je vader niet bij de verjaardag van je moeder aanwezig kon zijn, dat doet pijn. Wat een fijn gevoel dat je vader zo blij wordt als hij jou ziet.

Groetjes, Erna.

[Renate]

Ik kreeg net een mailje van de man van Mirjam.

Mirjam is afgelopen weekend ernstig ziek opgenomen op de intensive care. Duimen jullie mee dat ze er snel weer bovenop komt?

Ik vind het zo sneu voor Mirjam en haar gezin. Net voor de herfstvakantie hebben we nog met Phoebe en Whoopi in de bossen gewandeld. Mirjam zag er toen weer een stuk beter uit en nu dit weer.

[Ariënne]

Nee toch...
We duimen mee hoor, voor Mirjam.

[Mary]

Nou zeg, Mirjam loopt het wel op. We duimen mee voor een snel herstel.
Wens haar het beste wanneer je haar weer ziet.

[Jeanette]

Nou zeg, Mirjam loopt het wel op. We duimen mee voor een snel herstel.
Wens haar het beste wanneer je haar weer ziet.

Daar duimen wij mee mee.
Arme meid.

[wubke]

Dit is toch niet zo'n leuk bericht. Intensive care lig je niet zomaar.
We duimen heel hard............

[Erna]

Gatsi, naar bericht. Heel veel beterschap voor Mirjam, dat ze snel weer de oude is.
Groetjes, Erna.

[loes]

Die arme Mirjam, die krijgt het wel voor haar keizen de laatste tijd. Mocht je haar kunnen opzoeken, wens haar veel sterkte.

[Renate]

Het gaat gelukkig ietsjes beter met Mirjam.

[Ariënne]

Gelukkig, dat klinkt hoopvol! We blijven duimen. Liefs voor haar!