Tegenwoordig schrijf ik wat minder, maar lees ik wel elke letter hoor!
Dat komt gewoon omdat de sfeer hier in de straat nu aan het escaleren is en ik niet goed weet hoe ik daarmee moet omgaan. Ik wil dit allemaal niet, maar kennelijk zal ik moeten accepteren dat het zo voortaan zal zijn hier in de straat, en als het op accepteren aankomt, heb je nou eenmaal een slechte aan me...
Ik heb er helemaal niets mee te maken, maar zit er wel middenin omdat ik weiger me door anderen te laten voorschrijven wie ik wel mag groeten en wie niet. En dit schijnt me erg kwalijk genomen te worden.
Vanmorgen was het weer raak: buren die zich erg ergeren aan de verbouwing van andere buren, hadden de politie gebeld over de bus van de timmerman op de stoep. Gevolg: timmerman krijgt bekeuring en gaat vervolgens uitgebreid staan zwaaien voor het raam van die buren met zijn middelvinger omhoog.
Ik zag het wel op afstand vanuit mijn auto gebeuren, maar ben toen maar weggereden. Toen ik thuis kwam ging direct de telefoon weer: of ik het laatste nieuws even wilde horen? Nou nee dus zei ik... Ik ben uit mijn dak gegaan door de telefoon dat ik er niet meer tegen kan en dat ik wil dat ze stoppen, tussen de regels door hoorde ik alweer dat het mij kwalijk werd genomen dat ik afgelopen zaterdag een kop thee bij die bewuste buren ben gaan drinken. En dat ik de vrouw van de slager gisteren aansprak om haar even te condoleren met de dood van haar schoonvader, was ook gesignaleerd en had ik ook niet moeten doen...
En dat wil ik dus niet meer horen, zei ik. Waarschijnlijk zal ik het uiteindelijk allemaal hebben gedaan en voorlopig heb ik erg veel zin me hier thuis op te sluiten en voor niemand de deur open te doen. (De honden moeten het al de hele dag met de achtertuin doen...

) Gelukkig was mijn vader hier tijdens dat telefoongesprek. Ik vroeg nog aan hem of ik nou onredelijk was, maar hij vond dat ik groot gelijk had. Dat sterkt mij wel weer een beetje.
Sorry dat ik jullie hiermee lastig val, maar ik weet het gewoon allemaal even niet meer en moet het even van me afschrijven... En Ariënne, jouw huis vind ik geweldig, maar is helaas iets te duur voor me...
Maar misschien is het morgen allemaal weer anders, het zou zo maar kunnen, ik hoop het zo...
groet, Martine