Senna

[Erna]

Als Lisa iets nog niet in haar bek heeft roep ik, nee. Dan laat ze het liggen. Als ze het wel al in haar bek heeft zeg ik, doe weg. Dan spuugt ze het uit. Moet wel altijd goed opletten want als ze de kans krijgt pakt ze het opnieuw.
Als Lies iets héél lekker vindt zie ik haar denken, kan ik het in één keer doorslikken, of zou ik het eerst moeten kauwen. Soms slikt ze het dan heel snel door.

[yvonne]

Ik wist niet of ik er een nieuw onderwerp van moest maken, want "snauwen" komt in diverse topics voor. Dus maar even hier.

Ik zou graag van jullie willen weten tot hoever je het toelaatbaar vindt dat een teefje snauwt.
Zelf vind ik dat een opdringerige reu weggesnauwd mag worden. Maar ik denk dat onze Senna erg bezig is de grenzen op te zoeken. Het begon eigenlijk al afgelopen zomer zo rond haar tweede loopsheid dat ze behoorlijk fel kon zijn tegen andere reuen, en het maakte haar geen biet uit wat voor hond dat was.
De laatste tijd komt het nogal eens voor dat ze zelf naar de reu toe gaat en het lijkt wel of ze hem van te voren waarschuwt.
Wij wonen in een zeer hondrijke buurt en de meeste hondeneigenaren ken ik persoonlijk goed. Dat is heel fijn, want het zijn allemaal hondenliefhebbers die niet al te kinderachtig zijn. We bespreken vaak het gedrag van onze honden.
Senna staat bekend als een pittige tante die niet snel ergens voor terug deinst.
Ze kan het met de meeste honden prima vinden en speelt graag met ze. Vanmorgen hadden we een groep van 10 honden en dat ging prima onderling. De enige snauw die ze uitdeelde was naar een ongecastreerde Berner.
In een groep gaat het eigenlijk altijd wel goed, maar is het één op één dan deinst ze niet terug voor een gevechtje.

En dat is nu wat mij een beetje dwars zit. Want het lijkt erop dat ze wil kijken tot hoe ver ze kan gaan. Leeftijd?
Het is wel zo dat het de "ongeholpen" reuen en teven zijn waar ze "mot" mee zoekt.
En nu ben ik niet bang uitgevallen, maar er zitten exemplaren tussen die haar in één hap weg zouden krijgen

Vorige week was ze los en we speelden wat en voor ik er erg in had rende ze naar een Jack Russell reu die aan de lijn liep. Die had ik dus niet gezien, want hij liep net achter de bomen. Ze snauwde naar hem. In een paar passen was ik er bij en heb haar weggehouden. Nu zij de meeste Jack Russells hele moedige hondjes die nergens voor terug deinzen. Deze dus ook. Dat hondje bleef maar kwispelend proberen naar Senna te komen en die bleef op haar beurt die Jack maar duidelijk te maken dat ze 'm niet moest.
Het leek wel of ze niet begreep waarom hij niet terugdeinsde.
Wat ik dus niet leuk vind, is dat ZIJ naar hem toe ging!

Ik zou graag van jullie willen weten of iemand dit herkend en of het juist is dat ik maatregelen aan het nemen ben.
Ik denk namelijk dat als een hond de grenzen aan het opzoeken is bij soortgenoten, het een stap verder is dat ze dat kan gaan proberen bij mensen.
En daar passen we natuurlijk voor.

Wat de omgang met honden betreft, ze mag van mij niet met alle honden spelen. Ik hou haar kort tijdens de wandeling en leidt haar af als we een andere hond zien. We doen veel aandachtsoefeningen en als ze los mag moet ze eerst rustig blijven zitten totdat ik zeg dat ze mag gaan. Ze luistert gelukkig erg goed en ook als ze los is, loopt ze netjes mee. Als ze vooruit rent en ik zeg "wachten", dan blijft ze staan.

Ze is dol op alle mensen en wil daar dan ook graag naar toe. Dat doen we nu niet meer. Ik weet wel dat het enthousiasme is, maar ik wil haar minder vrijheid geven. Gewoon de grenzen weer wat duidelijker maken.

Want behalve dat ik al dat gesnauw van haar niet leuk vind, denk ik dat ze zichzelf daar ook niet prettig bij voelt. En dat is zeker niet de bedoeling!

Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden!

[Mary]

Zo zo, een pittige tante. Ik heb nooit een teef gehad, maar ze doet als een
reu met haantjes gedrag. Te stoer gaan doen naar mensen toe denk ik echt
niet, dus daar wil ik je wel in geruststellen. Ze zal, net als Pim, wel een echte
mensenhond zijn.

[yvonne]

Ja, een mensenhond is het zeker. Ik zat meer te denken richting een treetje hoger op de ladder proberen te komen. Dat wil ik dan voor zijn door haar wat vaker op haar plaats te wijzen.
En ik kan me ook voorstellen dat als je minder grip op je hond hebt, je dan in bepaalde situaties niet hoeft te verwachten dat ze naar je luisteren.
Dit is ook mijn eerste teefje en hiervoor hadden we een nogal onderdanige reu. Dus het verschil is immens
Dat hondje werd ooit achterna gezeten totdat hij bij ons huis was. Laatst heeft Senna dit gedaan bij een jonge Mechelse Herder. Ik kon haar terug roepen, maar ze zat die hond toch behoorlijk achterna.
Da's wel even wennen.

[Ariënne]

Ik ben benieuwd wat er hier voor reacties opkomen, Yvonne...
Onze dames zijn soms wat fel op onderdanige reuen (geloof ik).

[yvonne]

Ja, misschien is het niet herkenbaar. Dat kan natuurlijk.

[Mary]

Ik zou eerder zeggen dat velen het niet willen zien.
Best handig hoor, de andere kant op kijken en je handen alvast in je
zakken steken. Ik ben zat bazen tegengekomen die nooit ingrijpen bij
hun eigen rothond, ook smouzen.

[Maureen]

Stijnke kan ook flink snauwen. Vooral als ze net loops is of net geweest en de heren nog erg opdringerig zijn. Wat mij betreft mag ze daar heel duidelijk in zijn. Ze zoekt dan de ander ook niet op.
Zolang we nog pups in huis hadden snauwde ze naar alles op vier poten dat tussen haar en haar pups kwam. De honden noch hun baasjes waren zich daarvan bewust, maar ze schoot echt heel fel uit haar slof. Bij ons in de buurt loopt ze altijd aangelijnd, dus er op af gaan kan ze dan niet en ik kalmeerde haar door haar naast me te laten zitten en af te leiden met iets lekkers. Een basisoefening die ze heel goed kent. Normaal werkt dat uitstekend, maar nu kostte dat veel moeite. Nogeens extra omdat Baukje er dan nog een schepje bovenop deed.
Nu er geen pups meer te verdedigen zijn is ze weer haar gewone zelf. Soms fel, maar te corrigeren.
Ze doet dit nooit naar mensen, ook niet toen de pups er waren.

In het bos kan ze soms ook achter een hond aan gaan. Niet snauwend, maar echt knetterend. Dat vind ik niet goed. Soms is het alleen spel en uitnodigen om een partijtje te rennen, maar het draait gauw uit op iedereen laten doen wat zij wil. Sommige honden zijn er bang voor, andere gaan mee lopen knetteren en voor je het weet is alles zo opgewonden dat er een paar slaags raken. Daar is Stijnke dan niet bij. Maar ik wil niet dat ze de aanleiding is. Dan roep ik haar en hou haar even aangelijnd tot ze gekalmeerd is en de situatie zo, dat ze weer los kan.
Ik ben de baas en moet zorgen dat zij zich gedraagt.

[yvonne]

Dat is zeker waar, Mary. Senna heeft ook mot gehad met een Labrador teef en ik heb ze toen uit elkaar gehaald. Niet meteen, maar dat is gewoon geenpartij voor haar en die baas zei alleen maar dat het wel goed was voor zijn hond, ook letterlijk met z'n handen op zijn rug. Laatst kwam ik hem weer tegen. Sennna was aangelijnd en die hond kwam van grote afstand naar ons toe gerend. Ze zijn best wel zwaar en lomp, dus ik heb de hond met m'n knie tegen gehouden. En die baas uitgelegd dat zo'n benadering voor Senna bedreigend kan zijn. In zo'n geval snap ik Senna's gesnauw heel goed.
Maar ik wil ook niet dat zij een ander tot last is, door al snauwend naar een andere hond toe te gaan.
Ik herken dat verdedigende van Stijnke wel. Toen Senna schijnzwanger was en een hond hier in huis er met een knuffel van door ging, viel Senna die hond aan. Ook echt vechten Ook dat begrijp ik wel, en ik gaf mezelf de schuld dat ik niet alle knuffels had opgeborgen.
Ze zal wel een snauwig typetje zijn, maar ik wil toch echt voorkomen dat ze zomaar naar een andere hond toe gaat. Uit veiligheid, maar ook omdat ik het niet nodig vind.
Als baas moet je je hond onder controle hebben, anders niet loslaten.

[loes]

Adah is altijd een heel relaxed hondje geweest, Fija heeft de gekke gewoonte soms andere honden (ook haar vriendjes) luid aan te blaffen, maar het heeft haar nog nooit in moeilijkheden gebracht.
Adahs moeder Norma was wel pinniger, er waren 2 maltezertjes(zusjes ) die er bij de 1e begroeting luid gillend vandoor gingen en dat is nooit meer goed gekomen. Zodra ze die zag wilde ze er achteraan, maar dat probeerde ik uiteraard te voorkomen. Overigens paste de bazin bij de hondjes.....
Als spel te fanitiek wordt en meer op (op)jagen lijkt greep ik ook altijd in.
Het is zoals Maureen zegt, er kunnen daardoor gevechten uitbreken en al is je eigen hond daar niet bij betrokken, ze moet er ook niet de aanleiding toe zijn.

[Jeanette]

Hier hebben we een bijna soortgelijk probleem.
Bloemetje is niet relaxed in haar gedrag naar andere honden toe.
Ze staat al in de startblokken als ze een andere hond ziet en maakt bijvoorbaat al kabaal.
Als ik de hond en baas ken, laat ik haar zitten, maak haar los, laat haar even wachten en dan mag ze er naar toe. Dan is direct het gezeur over, ze gaat er normaal naar toe. Als het een vreemde hond is, is het afwachten. Ik pols de eigenaar en laat haar als het even kan los de boel bekijken. Meestal gaat het goed, maar er zijn hondjes waar Bloem echt bovenop duikt. Ook grotere honden, die zij dus blijkbaar 'eng' vindt, moeten afgesnauwd worden. Ze gromt en doet happerig.
Heel vervelend, want ze is natuurlijk een hapklare brok..dus ze delft altijd het onderspit als het er echt op aan zou komen. Ik laat haar zo veel mogelijk los bij vertrouwde honden. Ook b.v. bij de uitlaatservice groep die hier wel wandelt.
Ze kan dit gedrag ook naar pups toe vertonen.
De Tervuerense pup van kennissen, van 7 mnd., moet ook afgesnauwd. Dat is binnen nogal een drukke hond en haar baas vindt dat ze het zelf moeten regelen. Wacht maar tot ze volwassen is...roept hij dan. Nou, dat lijkt mij dus geen goed plan. Omdat hij het niet doet, haal ik ze voor het uit de hand loopt uit elkaar.
Als Bloem de tijd en rust neemt, gaat het na een poosje wel een stuk beter. Maar ik vind het ook erg vervelend, dat snauwerige en snapperige gedrag.
Een Amstaf die ze ooit tegenkwam stelde het niet op prijs. Doodeng.
Naar mijn idee heeft het niets te maken met het gedrag naar mensen toe. Die vindt ze geweldig. Alleen kinderen ...dat zijn onvoorspelbare mensjes blijkbaar, ik laat haar heel rustig kennis maken. Ze heeft ooit een slechte ervaring gehad...en ze heeft helaas een erg goed geheugen.
Op de hondenschool is het geen punt, ze loopt rakelinks langs alle andere honden..alleen ik ben dan interessant. Dus oefenen in dit soort situaties is zinloos.

[Charlotte]

Volgens "Gaus" is het verstandig de honden te leren andere honden te negeren.
Lijkt mij een hele moeilijke klus.
In de nabijheid van ander honden, gewoon doorlopen er geen aandacht aan besteden.
Onderling spelen, alleen met de evt. andere huishond, vind hij niet nodig.
Maar als het er al ingeslopen is dat snauwerige gedrag, zie het er dan maar weer eens uit te krijgen.
Is het een vorm van onzekerheid?
Een goede vraag voor a.s. vrijdagavond na de les.
Stientje gromt en blaft af en toe naar andere honden, dus voorzichtigheid is geboden.

Gek, Jeanette dat Bloemetje het tijdens het lesuur zo goed doet.
Hoe doet ze tegen haar klasgenoten buiten de poort?

[Jeanette]

Ja, ik denk ook dat het een vorm van onzekerheid is Charlotte.
De 'aanval is de beste verdediging' houding.
Buiten de oefeningen om, doet Bloem onveranderd 'onvoorspelbaar', ook op het hondenschool terrein.
Daarom is oefenen ook zinloos. Alles wat daar op lijkt, wordt gelijk goed gedaan.

Zonet kwamen we een heel rustige verlegen Mechelse teef tegen. Geen enkel punt, zelfs even wat spelen.

Het negeren van andere honden doe ik bijvoorkeur als ik even praat met een baas van een andere hond. Geen lichamelijk contact laten maken, maar wel normaal afwachten tot ik uitgepraat ben. Dan zakt de spanning vaak ook.
Helemaal geen contact maken met alle andere honden lijkt me vaak als bevestiging van 'daar is vast iets mee mis' over te komen.

Ik ben benieuwd wat ze zeggen vrijdag Charlotte.

[yvonne]

Het lastige vind ik ook het onvoorspelbare. Vanmorgen hadden we nergens " last" van. Er waren toch 2 ongecastreerde reuen en ze liet zich gewoon besnuffelen. Senna was als pup wel een "happertje". Dat is wel overgegaan, maar misschien dat het snelle snauwen daar toch iets mee te maken kan hebben?
Op de hondenschool deed ze het ook niet.
Naar mensen toe is het één en al enthousiastme. Ik vraag ook altijd of ze er niet op willen reageren totdat ze rustiger is.
Er woont bij ons in de buurt een zeer dominante Labrador teef. Dat is een afgekeurde blindegeleidehond. Deze hond heeft bij de vorige baas nooit geleerd om te spelen. Ze gaat altijd haar eigen gang en alle honden hebben respect voor haar. Ook Senna, die in het begin luid grommend tegen de grond werd gewerkt. Elke keer als we die hond tegen kwamen werd Senna wat brutaler. Stond tegen de hond aan, likte haar bek en bleef bij haar in de buurt. Ook al werd ze soms toch weer weggegromd. De ontwikkeling was heel wonderlijk. Senna, als enige hond uit de buurt krijgt haar tot spelen. Ze rollen over de grond, ze zit aan de oren (heel erg verboden bij die hond) en daagt haar steeds uit.
Senna werkt "therapeutisch" voor deze hond en andersom ben ik erg blij met een hond die boven haar staat.
Ze vind de duidelijkheid van rangorde heel prettig, wat ook logisch is.

[yvonne]

Het zou me niets verbazen als onzekerheid er mee te maken heeft. Ik ben ook heel benieuwd wat er over gezegd wordt.
Zou het niet net iets zijn als bij kinderen? Als de duidelijke grenzen niet aanwezig zijn, kunnen sommige kinderen daar onrustig van worden.
Maar wat nu als je een hondje hebt die die grenzen steeds wil opzoeken? Zelf denk ik dat Senna voorlopig toch wat meer aan de lijn moet en alleen los bij bekende honden.

[Jeanette]

Zelf denk ik dat Senna voorlopig toch wat meer aan de lijn moet en alleen los bij bekende honden.

Goed plan.

[Erna]

Yvonne wat jammer.
Ik herken dit gedrag van mijn vorige smous Tirza. Zij vloog zo'n beetje 2/3 van alle honden naar de strot, het maakte niet uit of het groot, klein, reu of teef was.
Ze snuffelde wat aan hun kop en vloog ze dan aan. De meeste honden schrokken daarvan en deden nooit iets terug. Het kwam ook meestal niet tot vechten, het was één flinke hap. Soms had ze de haren tussen haar tanden zitten.
Ik werd daar onzeker van, ook tegen pups deed ze lelijk als ze de kans kreeg. Ik waarschuwde mensen altijd, laat je pup niet bij haar komen, ze doet niet aardig. Ik had Tirza in de wijk altijd aan de lijn.
Heb ook meegemaakt dat een baas tegen me zei dat honden altijd lief moesten zijn tegen pups, en liet haar hondje gewoon naar Tirza toe gaan. Het ging me te ver om mijn eigen hond op te tillen, ik had haar heel kort aan de lijn. Tirza kon evengoed nog naar de pup uitvallen. Stom mens, en zielig voor de pup, die had meteen een negatieve ervaring.
Als ze los was en een hond kwam naar haar toe dat werd die weggesnauwd, maar vaak liep Tirza zelf al met een boog om de hond heen. Bij Tirza was het angsthappen, ze moesten gewoon uit haar buurt blijven.
Lisa is een totaal ander hondje. Zij is een mensenhond, en stapel op kinderen.
Andere honden vind ze leuk, maar wil niet altijd spelen. Als ze een hond niet moet, wat maar zelden voorkomt, dan bromt ze even en gaat dan de andere kant opkijken.
Eigenlijk is Lisa in voor alles, heel erg enthousiast. Tirza en Lisa, twee totaal verschillende smouzen wat karakter bettreft.

Jammer dat Bloem zo reageert Jeanette. En Stien nu al een beetje mopperen tegen andere honden Charlotte, Ben benieuwd wat je op les voor advies krijgt.
Ik vind de benadering van Gaus vreemd, waarom zou je je hond bij elke andere hond weg moeten houden. Het is natuurlijk wel goed ok te kijken of de hond een gelijkwaardige partij is. Ik ben bang dat een hond juist van zich af gaat bijten als er dan onverwacht toch een andere hond voor zijn-haar neus staat. Dat zijn ze dan n.l. niet gewend.

[Jeanette]

Dat laatste ben ik met je eens Erna.
Wij lopen wel eens met 'buren'. zij vermijden alle honden ...er zou wel eens iets kunnen gebeuren.
Ik heb het idee dat hun honden daar echt niet beter van worden.
Ik probeer daarom zo veel mogelijk wél langs andere honden te lopen en eventueel kennis te maken.

[Erna]

ik kijk het ook altijd aan. Hier in de buurt loopt Lisa altijd aan de lijn, dan is het geen enkel probleem.
Als Lisa los is en ik vertrouw een andere hond niet dan roep ik haar bij me. Blijft netjes naast me zitten tot ze weer vrij mag. Als ik iemand zie lopen met een aangelijnde hond, dan lijn ik Lisa ook even aan, weet nooit waarom zo'n hond niet los kan-mag. Meestal kan het geen kwaad, dan is de hond loops, of loopt weg als hij los is.

[yvonne]

Ik ben ook niet voor je hond weghouden. Senna is van kleins af aan met veel verschillende honden in aanraking gekomen. Kijk alleen naar het hondenstrand wat daar allemaal loopt. Nooit een probleem geweest.
Pas rond de eerste loopsheid werd ze snauwerig. Ook dat werd door de reuen geaccepteerd, hoewel ik daar flink aan moest wennen. Vooral de grotere types.
Rond de tweede loopsheid werd het erger en toen ze weer schijnzwanger werd het ook feller.
We zijn wel eens gewoon weggegaan van het strand (het duurde toen nog een maand voor ze loops werd) omdat de reuen liepen te ijsberen lang het water tot dat Senna er uit kwam. Misschien hebben die ervaringen haar wel feller gemaakt.

En het is nu niet zo dat Senna het bij alle honden doet integendeel, ze kan met de meesten goed overweg. Dus gelukkig niet zo als Tirza.
Maar er is een grens vind ik. Er zijn nu eenmaal dominante en onderdanige honden en dat moet ook. Ik vind het vooral lastig als Senna naar een hond toe gaat om die
dan vervolgens af te snauwen. Als de hond haar benaderd en ze wil het niet, mag ze
dat van mij duidelijk maken. Even nog voor de goede orde, het gaat om snauwen
en niet bijten. Alleen als er een gevechtje is, zal ze zich tot het uiterste verdedigen.
Maakt voor haar niet uit wat voor hond, ben ik bang.

Ik denk toch dat ik haar even minder vrijheid geef, eens kijken hoe dat gaat.

Dus ik wil koste wat het kost een gevecht vermijden.