Klets-topic

[Mary]

Het is een dag warm en je ziet gelijk niemand meer.
Zitten jullie allemaal te spelen in een plas water?

[Renate]

Ik zie het al voor me.

Nee, ik had stage vandaag. Gisteren hadden we de eindevaluatie op Romy's school, dus ik moest mijn stagedag een dagje verzetten.

[Jeanette]

Konden jullie je een beetje vinden in de eindevaluatie van Romy Renate ???
Hier een tuin dag.
Twee kiwi's gekocht. Nog even het plantplan uitvoeren. En dan een paar jaar wachten op de oogst

[Ariënne]

Wat was het een heerlijk weertje vandaag!
Ik heb zelfs in m'n korte broek met bikinibovenstuk(je) (er kwam toch niemand!) van 13.00 tot 17.00 uur mos tussen de tegels weggeschraapt.
In plaats dat ik nou voorkom dat het groen wordt...

Lekker kiwi uit eigen tuin! Leuk om naar uit te kijken, Jeanette!

[Mary]

Ik heb vandaag mijn oren laten uitspuiten.
Er ging weer een wereld voor me open.
De vogeltjes blijken toch gewoon te fluiten.

[Renate]

Konden jullie je een beetje vinden in de eindevaluatie van Romy Renate ???

Ja hoor. Romy gaat vooruit. In spraak/taal, omgang, zindelijkheid en spelen. Wel met kleine stapjes, maar zolang ze zich blijft ontwikkelen vind ik het prima.

In september gaat Romy naar een andere school. Daar hebben Martijn en ik zelf voor gekozen, nadat we video-opnamen van Romy op school gezien hadden. Ze was op de video zoveel 'slechter' als thuis. Heel erg in haar eigen wereld teruggetrokken en angstig, maar soms ook boos en intens verdrietig. Ik ben toen gaan zoeken naar een andere plek, want ik herkende Romy bijna niet op de video.

Die andere plek hebben we gevonden. Ik moest eerst even slikken, want er zitten ook zwaar lichamelijke en geestelijk gehandicapte kinderen op school. Maar na mijn eerste bezoek aan deze school, of eigenlijk kinderdagcentrum, was ik meteen om.
Romy komt daar in een speciale auti-klas met 5 andere kindjes.
Op het MKD had ze veel 'last' van de ADHD-kindertjes. Door de drukte trok ze zich te vaak terug in haar eigen wereldje waardoor ze niets leerde.
Ook de dagdelen in het paarse groepje (voorbereidende kleuterklas) leverde voor Romy problemen op. Met name de wisseling van de leiding.
In de auti-klas houdt ze constant dezelfde leidsters. De 'schoolwerkjes' worden in een ruimte naast de 'woonkamer' gemaakt. Ze hoeft hier niet steeds te 'verhuizen'.

Hopelijk heb ik nu de goede keus voor Romy gemaakt.


----------------------------------------------------------------------------

Ik moet mijn oren ook wel eens uit laten spuiten. Ik vind dat zalig. En wat een verademing als je daarna weer buiten komt.

[Ariënne]

Ach, Renate, dat zal schrikken geweest zijn. Wat jammer en verdrietig dat het niet goed ging met Romy op het MKD. Ik hoop dat de 'nieuwe' school wel zal bevallen. Klinkt wel heel goed! Kleinschalig en niet te veel veranderingen.
Is die school ook dichter bij huis?

[Mary]

Wat zal dat schrikken zijn wanneer je je kind ziet op zo'n video.
Hopelijk geeft de nieuwe plek genoeg rust.

[Renate]

Ja, toevallig is die school iets dichter bij huis als het MKD waar ze nu zit, maar het maakt elkaar niet veel uit hoor.

Na het zien van de video had ik wel een paar dagen nodig om alles te verwerken. Achteraf ben ik blij dat ik de video gezien heb. Romy gaat altijd met veel plezier naar het MKD, dus ik wist niet dat het zo veel slechter ging als thuis. En op het MKD wisten ze natuurlijk niet, dat ze het thuis zoveel beter doet als daar. Lang leve de camera.

[Ariënne]

Nou, ik kan me goed voorstellen, dat je dat moet verwerken...
Maar inderdaad heel positief, dat je nu kon ingrijpen en dat je een betere plek voor haar hebt gevonden.
voor jullie!

[Jeanette]

Een grote pluim voor jullie !!!
Maar toch ook een voor het MKD, want die hebben toch inzicht in hun tekortschieten lijkt het. Dat is echt professioneel !
Hopelijk vind ze nu een plek voor een langere periode !

[Erna]

Renate wat jammer dat de MKD voor Romy niet de juiste school bleek te zijn.
De filmcamera is zeker een uitkomst, anders hadden jullie hier niet zo snel achter kunnen komen en uitstel is achteruitgang voor Romy.
Het zal wel weer wennen zijn voor haar na de vakantie, maar ze zal het er waarschijnlijk beter naar haar zin hebben dan op het MKD omdat de hele drukke kinderen zullen ontbreken in haar nieuwe groepje.

Groetjes, Erna.

[Monique]

Ja, het blijft iedere keer opnieuw zoeken naar een plek waar je kind het best tot zijn recht kan komen. En gelukkig hebben jullie voor haar een betere plek kunnen vinden. Maar je zult vast wel op zien tegen alle veranderingen die dat weer teweeg gaat brengen (zou ik wel doen tenminste). Romy moet weer wennen aan haar nieuwe omgeving, ook al weet je dat die beter bij haar past. Zij moet waarschijnlijk toch wennen aan de verandering. En jullie moeten wennen aan de nieuwe leiding. Het duurt toch altijd een poosje eer je een relatie met elkaar opgebouwd hebt.
Ik hoop dat jullie allemaal snel gewend zijn aan de nieuwe situatie en dat Romy zich daar goed ontwikkelt!

[Charlotte]

Het is gelukkig heel eerlijk dat je mee kon kijken in het klasje van het MKD.
Fijn dat je een nieuwe school voor Romy gevonden hebt. Lijkt me een hele zoektocht, en daarbij moet je ook weer opnieuw vertrouwen vinden op de nieuwe stek.

[Renate]

Je slaat de spijker op zijn kop, Monique.

Ik zie enorm op tegen de schoolwisseling. Het zullen best wel weer moeilijke weken worden. Ik zou het Romy graag besparen, maar haar op het MKD - onder niveau - door laten modderen heeft ook geen zin.

Martijn is er wat makkelijker in. Wat moet moet, zegt hij altijd.
Daar heeft hij helemaal gelijk in, maar aan de andere kant hoeft hij haar niet weg te brengen en intens verdrietig en bang achter te laten. Hij hoeft zich niet los te wrikken uit die kleine handjes. Hij hoeft haar niet totaal overprikkeld op te vangen als ze uit school komt.
Ik weet nog dat ik 's avonds vaak tegen Martijn zei dat ik zo op zag tegen de peuterspeelzaal de volgende dag. Dan kreeg ik ook altijd zo'n koele reactie. Tot het moment dat ik een paar weken moest gaan werken omdat Martijn thuis zat.
Toen hij het zelf ervaren had, hoe moeilijk Romy het had op de psz, was ze er binnen een week vanaf. Wat moet moet!

[Mary]

Mannen horen toch anders.
Uitspuiten werkt bij hen ook niet.

[Renate]

Jij weet die spijker ook goed te raken, Mary!

[Ariënne]

Inderdaad: bij Bert hielp het helemaal niet!!

[Monique]

Daar heeft hij helemaal gelijk in, maar aan de andere kant hoeft hij haar niet weg te brengen en intens verdrietig en bang achter te laten. Hij hoeft zich niet los te wrikken uit die kleine handjes. Hij hoeft haar niet totaal overprikkeld op te vangen als ze uit school komt.

Tsja Renate, daar wen je nooit aan, het achterlaten van een verdrietig kind, ook al weet je dat het verdriet binnen 5 min. voorbij is als jij weg bent. Je hebt toch iedere dag weer dát moment....ik weet nog heel goed hoe intens blij en opgelucht ik was toen Mart voor het eerst niet huilend maar lachend in de bus zat voor het jaarlijkse schoolreisje. Hij zat toen in groep 7. Al die voorgaande jaren was het steevast huilend bij de juf op schoot tussen allemaal lachende en zwaaiende kinderen. En jij je als uitzwaaiende moeder maar flink houden tussen de andere lachende moeders....klinkt heel zielig als ik het opschrijf, maar zo was het wel en ik wist niet beter, tot in groep 7 dus...toen kwamen bij mij de tranen, maar nu van opluchting, geluk en verbazing .
Ik probeer zoveel mogelijk niet vooruit te denken en me zorgen te maken om de toekomst omdat ik ook gemerkt heb dat dingen vaak ook heel anders lopen dan je verwacht. Maar dat is wel moeilijk en ook tegenstrijdig omdat je bij een kind als Romy (denk ik, i.i.g. wel bij Mart) je je juist zoveel mogelijk moet verplaatsen in haar gevoel en gedachten, juist omdat ze dat zelf niet op een normale manier kan uiten. Iedere keer moet je maar zien te achterhalen waardoor de boosheid of het verdriet veroorzaakt wordt of moet je voorbereid zijn op gebeurtenissen die extra angst of spanning gaan oproepen.
Het is fijn dat je je eigen ding hebt in de vorm van een studie en Phoebe. Mijn werk en de honden zijn ook (meestal) mijn 'ontspanning'

[Renate]

Dat heb je mooi verwoord, Monique.

Martijn en ik hebben zelfs besloten om Romy niet mee te laten gaan op het jaarlijkse kamp. Het klinkt misschien heel hard, maar we doen er niemand een plezier mee. In de eerste plaats Romy niet, maar ook voor de leidsters en de andere kinderen zou het vervelend zijn. Romy is de kampdagen thuis geweest.

En was het maar waar dat ze in 5 minuten getroost is. De eerste dagen op het MKD heeft Romy hele dagen gehuild. Gekrijst. Bang om verlaten te worden.
Ik vrees dat ik dat met de overgang naar de nieuwe school weer mee moet maken. Al verwacht/hoop ik wel dat het nu eerder went omdat ze gewend is van huis te zijn. Toen ze naar het MKD ging was ze hele dagen thuis. En natuurlijk is ze weer een jaar ouder. Het is al een flinke meid geworden.