Onze krant vandaag :
Het repertoire voor Sint Maarten.
Je hebt tassen vol snoep in huis en zit voor de deur te wachten op die
lieve buurtkindertjes. De bel gaat, je zet je glimlach aan, doet open en
krijgt vervolgens de hele bak dierenleed over je uitgestort :
Sinte Maarten had een koe, die moest naar de slager toe,
Sinte Maarten had een geit, die was al zijn tanden kwijt,
Sinte Maarten had een muis, die moest naar het ziekenhuis.
Uit welk depressief brein is dat ontsproten?
Naarmate de avond vordert wordt het repertoire grover.
Als de dan een nieuwe zak Marsjes hebt opengescheurd en je doet
weer blij open, krijg je onverwacht de wind van voren.
Sinte Maarten Mikmak, je vader is een dikzak, je moeder is een duntje,
geef me een pepermuntje. Charmant is anders. Maar ja, het zijn kinderen.
Dus doe je wat er zo dwingend gevraagd wordt : je legt de Marsjes weg
en peutert een rolletje King open.
Alsjeblieft, jongens, neem er maar twee. Maar nee hoor, is het nog niet goed.
Als de deur dicht is beginnen ze zachtjes te zingen. Discreet doe je de
brievenbusklep open en dan hoor je hoe ze de volgende groep waarschuwen :
Hier woont een gierigaard, die niets geven gaat.
Geven wil of doet hij niet, wat een ouwe saaie piet.
Ik ben er niet vanavond

Pim - 27 december 2000. - 31 maart 2014.
Aard (Anna de Zwarte Fruinen x Stef van Doirne)