Smoushonden Forumarchief

Het moet er toch maar eens van komen: een hoekje voor Stijnke.
Tijdens de hittegolf van de afgelopen dagen heeft zelfs zij het ietsje rustiger aan gedaan dan gewoonlijk. Minder gestuiter, minder gesjees door het bos en een iets rustiger tempo bij de uitlaatrondjes. Ze had ook al snel in de gaten waar ze moest gaan liggen om in de blaas van de ventilator te liggen en draaide dan precies zo dat ze maximale koeling voelde.

Maar tijdens de speurles gisteren, vergat ze al snel hoe warm het was.
We hadden speciaal pas om 21.00u les, zodat het al wat koeler zou zijn. Maar tussen de 24 en 25 graden was nog erg op het randje.
Naast de gebruikelijke fles water met karnemelk om te drinken, had ik ook een fles gewoon water mee om haar onderweg te kunnen koelen.
Het speuren is zo ongeveer het leukste wat ik met haar doe, vindt ze, maar ze gaat gewoon al haar grenzen voorbij als de juf en ik niet opletten.
We hebben maar twee korte sporen gelopen. Niet supermoeilijk en met voorwerpen om te verwijzen erin. Dat betekent extra rustmomenten.
Het was wel heel anders in zo'n schemerbos. Andere geluiden, geuren, licht. Alleen had Stijnke daar geen tijd voor. Ze vergat de warmte en vond dat ik niet hard genoeg doorliep. Ondanks het koelen en het verwijzen tussendoor was ze na een half uur te warm om verder te gaan. Geheel voldaan liep ze mee terug en mocht op een koelmat nog uitgebreid bijkomen voor we huiswaarts keerden.

Leuk verslag Maureen.
Stijnke gaat maar door, daar moet je net als bij Lisa de rem opzetten.
Zo'n koelmat is heel fijn, zeker als Stijnke daar op wil liggen om af te koelen.
Ik heb ook zo'n mat voor Lisa, zij vertikt het om erop te gaan liggen, jammer.
Het is hier nu heel aangenaam weer.

Wat temperatuur betreft ben je niet zoveel opgeschoten.
Wel een hele nieuwe ervaring opgedaan om zo in de schemering te gaan speuren.
Stijnke gaat ervoor, ondanks de warmte.

Ik kan me voorstellen dat ze alles verder vergeet en wil speuren!
Maar er wordt goed voor haar gezorgd met die warmte.

Stijnke vond de koelmat wel lekker om op te zitten, maar liggen deed ze steeds maar heeeeeeeel even, als er iets lekkers tegenover stond. Gelukkig koelde ze zittend ook goed af.

En zaterdagmiddag trof ze haar grote vriendin Kyra weer eens in het bos.
Kyra is een Greyhound die twee maanden ouder is dan Stijnke.
De eerste keer dat Stijnke haar zag, was ze wel even onder de indruk. Maar toen Kyra een sprintje trok en niet schrok van Stijnkes gekef, was ze helemaal verkocht.
Als het warm weer is komt Kyra niet in het bos. Dan zoekt ze met haar baas een waterrijk plekje, want ze heeft het snel warm. Maar zodra het even kan komt ze weer in het bos en dan sjezen ze meestal heel wat af met z'n tweeën.
Vaak met een hele sliert andere honden op afstand erachteraan. Er zijn er maar heel weinig die Kyra bij kunnen houden.
Stijnke verliest ook op korte rechte eindjes. Maar ze heeft meer uithoudingsvermogen en is wendbaarder, dus als het ietsje langer duurt of er zitten wat bochtjes in, dan hangt ze Kyra echt op de hakken helemaal blij.
En Kyra gaat gewoon liggen uithijgen als ze daar aantoe is. Hoe maf Stijnke haar dan ook uit loopt te dagen

Kyra geeft duidelijk haar grens aan.

voor Stijnke.

Jose, Sammy & Lieveke

Vandaag zijn we op bezoek geweest bij Moos-Dorus, Stijnkes oudste zoon.
Nadat hij even op zijn plaats gezet was door Stijnke en zij uitgebreid de oude Labrador Boris begroet had, zijn ze met z'n tweeën aan het spelen gegaan, en daarmee doorgegaan tot we weer huiswaarts gingen.
Boris vond het eerst even wat te druk, maar al gauw was hij wel blij dat Stijnke nu eens Moos stevig afmatte (en hij haar ook!).
Ook Moos zit helemaal op zijn plekje daar en is een erg leuk hondje aan het worden

O ja, zie foto's in mijn album.........

Hij is zeker leuk om te zien.
Ook nog de hele dag samen gespeeld, Gezellig zo'n dagje.

Leuk! Een gezellige dag geweest voor moeder en zoon, en de baasjes.groetjes Alida

Dat was weer genieten leuk altijd die ontmoetingen tussen moeder en haar pups. Dorus-Moos ziet er leuk smouzig uit.

José, Sammy & Lieveke

Wat een feest met moeder en zoon.
Grappig toch dat de meeste teefjes hun 'pups' soms tot op hoge leeftijd nog even vertellen wie de baas is.

Is mooi opgedroogd, Moos-Dorus.
Is altijd leuk en bijzonder om eigen pups te bezoeken.

Jeanette schreef:Grappig toch dat de meeste teefjes hun 'pups' soms tot op hoge leeftijd nog even vertellen wie de baas is.

Finny deed dat, en Guusje nog steeds.
En dan vragen de meeste mensen zich af of de honden hun kinderen nog wel herkennen na zoveel tijd.
Maak je ons niks meer over wijs..

Dat Luna hier kwam herkende Missy ook haar moeder en een jaar later was de herkenning met Sjakie niet minder.
Maar nestgenoten herkennen elkaar ook denk ik,er was in het nest van Boy 1 dominante reu (moos) waar hij niet mee op kon schieten en op de ritsdag.....Moos ziet Boy en het was net geen vechtpartij en de eigenaar van Moos schrok zich rot want dat gedrag had Moos nog nooit vertoond en het ging met andere reuen prima!

Ja, bijzonder is dat hè.
Maar ik denk dat honden een enorm geurgeheugen hebben al vanaf het begin.
En nestgeuren zijn dan van levensbelang, dus die vergeten ze niet.

Ik be benieuwd hoe het met de middelste zoon zal gaan. Die zoeken we zaterdag op.

Morgen eerst Stijnkes neus weer laten werken: speurles!

Stijnke was vandaag op bezoek bij haar middelste zoon Booster-Maarten.
Plaatjes in het fotoalbum.
Hij is een heel ander type om te zien dan z'n broers, maar net zo aan het puberen
Hij is duidelijk een maatje kleiner. Aan de buitenkant dan, want qua karakter kan hij prima met ze concurreren. Vrolijk, vrij, sociaal en helemaal happy in zijn gezin.
Hij was nog niet geplukt, dus we konden volop genieten van zijn mooie kleurtje.
En, net als zijn broers, werd hij eerst even door Stijnke tot de orde geroepen voor ze heerlijk aan het spelen gingen. Ook hij voegde zich stralend naar moeders wensen.
Alle drie de heren hebben het geluk dat ze vlakbij een heerlijk wandelgebied wonen, waar ze zelfs los kunnen lopen. En Stijnke heeft daar vandaag ook weer van mogen meegenieten.
Een feestje om hem te mogen meemaken!

Wat heerlijk om dan mee te maken dat hij het goed doet en goed heeft.
Lekker slungelig nog zo te zien.

Wer een gezellige dag.leuk op bezoek bij stijnke's middelste zoon. Mooie foto! Groetjes Alida

Fijne dag weer Maureen, en wat een leukerd is Booster-Maarten. Leuke foto's.

weer een leuke dag. Leuke jongen hoor

Jeanette schreef:
Grappig toch dat de meeste teefjes hun 'pups' soms tot op hoge leeftijd nog even vertellen wie de baas is.

Charlotte schreef:
Finny deed dat, en Guusje nog steeds.
En dan vragen de meeste mensen zich af of de honden hun kinderen nog wel herkennen na zoveel tijd.
Maak je ons niks meer over wijs..


Ons ook niet, Sammy laat zich maar wat graag nog door moeder Guusje corrigeren. Het is altijd weer een feest als ze elkaar weer zien. Sammy herkent en corrigeert haar pups ook.

José, Sammy & Lieveke