Heerlijk om ook deze twee koters van Stijnke en Lou weer te zien.
Wat zijn ze veranderd!
Eerst waren we bij Lilly (en Ed en Sylvia). Geen probleem met Dorus deze keer. Maar dat hadden we ook niet verwacht.
Nou ja, behalve dan dat hij het presteerde om gauw zijn poot op te tillen tegen de tafelpoot.
Daar hadden we even niet op gerekend.....dergelijke neigingen hadden we ook niet eerder van hem gezien.
Stijnke was een tikje hyper, maar er bleken ook twee katten te zijn. Voor Lilly geen punt, want ze waren er al toen zij kwam. Maar Stijnke probeerde er eentje achterna te zitten. Kat binnen, wij buiten en het probleem was opgelost. Lilly is een echte Smouzenmeid: vrolijk, vriendelijk, ín voor een knuffel en in de hele buurt bekend om haar gezellige karakter. Ze hebben nog even gespeeld met een ijsbeerknuffel van Lilly. Ze heeft trouwens ook een hoektandje linksonder dat er niet vanzelf uit wil....
Dorus mocht even niet mee doen: Lilly was loops geweest en hij vond haar nog wel erg lekker ruiken.
Hij had andere spelletjes in gedachten.
Daarna naar Kobus (en Gerie, Wolter en Rosalyn). Die wachtten ons even buiten op in het parkje voor het huis. Dat was iets rustiger kennismaken dan met Sallie, maar Dorus wilde toch wel weer even laten zien dat hij een flinke vent was. Alleen kreeg hij daar de kans niet voor.
Kobus is een heerlijke knuffel en echte Smous ook, die helaas net zo wagenziek is als zijn broers.
Eenmaal binnen ging hDorus er rustig bij liggen en konden de heren ook rustig onder dezelfde tafel zitten/ liggen, zonder gedoe.
Ik ga gauw een Transfertje maken voor Loes.....
Maar je wordt er natuurlijk wel voor gediskwalificeerd volgens de wedstrijdregels. Vorig seizoen hadden we nog drie hapjes nodig voor de wip, dus nu nog maar eentje is al weer verbetering. En de band hoef ik minder nadrukkelijk aan te geven. We werken nu aan blinde insteek bij de tunnel, kortere draaien bij de hordes en geen madeliefjes eten tijdens een rondje. Maar vooral hebben we enorm veel plezier! 
(Hadden we ook niet verwacht hoor, ze hebben allemaal hun plekje allang veroverd. Niet alleen bij de bazen, maar meestal ook bij de buren, de rest van de familie en vaak zelfs de halve buurt.)
