Smoushonden Forumarchief

Gisteravond mocht ik een les detectie-training bijwonen.
Wat enorm gaaf om te zien hoe de verschillende honden reageren. Voor sommigen was het nog vrij nieuw allemaal, andere honden en handlers hadden al meer ervaring. Zonder uitzondering kwamen de honden stralend binnen om aan de slag te gaan en zonder uitzondering gingen ze moe maar voldaan naar huis.
Ik heb me net met Stijnke op de wachtlijst laten zetten voor een cursus van 8 lessen. Dat gaat ze vast leuk vinden, zeker nu we nog even niet kunnen speuren.
Het werken met de neus vindt ze erg leuk en ik geniet als zij het zo naar haar zin heeft. Dus het gaat vast wat worden met ons. Hopelijk kunnen we gauw beginnen.

Hopelijk is de wachtlijst niet al te lang.

Heel gaaf Maureen ,

Dat zijn echt leuke dingen om te doen met je hond Maureen.

Wat leuk. Is het een nieuwe sport. Wat houdt het in?

Nieuw is het niet, want politiehonden worden al heeeeel lang voor detectiewerk ingezet. Maar dat je het met je "gewone" hondje ook als hobby kunt doen is wel betrekkelijk nieuw volgens mij.
In het kort gaat het erom dat je je hond leert één bepaalde geur op te sporen in een ruimte.
Je begint met aan te leren welke geur dat is, dan ga je steeds kleinere hoeveelheden ervan verstoppen en leer je de hond tevens dat-ie niet alleen op de grond of langs de randjes moet zoeken, maar de hele ruimte mag/moet gebruiken.
En tot slot kan je hond een paperclip die in de geur gelegen heeft vinden in b.v. een varkensstal (waar het dus echt gigantisch stinkt). Dat is dan wel voor gevorderden hoor. Het is enorm intensief werk voor de hond en meestal zijn ze na een kwartier al hard aan een pauze toe. Soms al eerder. Maar je ziet ze ook genieten dat neus en hersens aan het werk moeten.

Gaaf, net als speuren, worden ze ook zo moe van.

Zal wel een tijdje duren voor zo'n cursus hier in het noorden is. #altijdwatlater
Maar ik vind dit wel een nieuwe uitdaging om er zelf mee aan de slag te gaan. Leuk!

Helaas moeten wij ook nog even wachten...we staan op de wachtlijst
Je zou kunnen zoeken op "Scent Imprint for Dogs" of op "Wesley Visscher".
Hij leidt trainers op die volgens deze methode werken. Wie weet is er al een noorderling bezig.

AH dankjewel. Ik ga kijken.
Ik heb trouwens al heel wat kilometers gereden voor cursussen, workshops, lezingen, sessies en wat al niet meer. Dus als iets me erg leuk lijkt, dan ga ik weer :-)

Ik heb me opgegeven bij Ingrid Maassen ( http://www.werkenmetjehond.nl ) in Maarsbergen. Ik rij nog steeds niet graag, want mijn pootje speelt dan op en dan is een half uurtje rijden wel genoeg....

We zijn weer verder aan het gaan met de detectiecursus. Stijnke doet het goed, als ze even vergeet dat ze hyper is
Haar neus werkt best en ze vindt het heerlijk om met mij bezig te zijn. De rest komt wel( of niet)
Ik ga Dorus ook opgeven. Hij vindt het prachtig om thuis mee te doen. Wie weet vindt hij het ook leuk de vreemde omgeving met meer uitdaging....

Dorus zal vast niet voor zijn moeder onder (willen) doen.
Lekker weer aan de slag met de bubs.

Maureen schreef:We zijn weer verder aan het gaan met de detectiecursus.

Leuk! Veel plezier met de speurneuzen.

Vandaag was alweer de laatste les van onze eerste reeks detectielessen.
Stijnke lijkt iets rustiger in het leslokaal nu ze Bach-druppels krijgt. En even afreageren met een speeltje lijkt ook iets te helpen. Maar in de stalling (een half open ruimte met een kolossale tractor, een berg hooi en allerlei vreemde dingen) ging ze ineens heel zelfverzekerd aan de slag. Ze vond drie geurbronnen, waarvan 1 heel lastige, in vrij korte tijd. Aan het eind van de les, dus al best moe. Wat een troela toch.
We plakken er nog een serie lessen aan vast en als er een plekje in de groep vrij komt, waar goede kans van is, mag Dorus instromen. Hij vindt het zo leuk als we thuis bezig zijn, dat we toch maar gaan proberen of we op les kunnen komen zonder gespuug van de wagenziekte.....

Als kind was ik ook altijd wagenziek , vreselijk.
Van mijn moeder mocht ik dan wel duimen want dat hielp zei ze .
Vroeger moesten wij vaak de bus pakken want een eigen auto was er niet bij .
Ach dat arme mens, ze heeft wat op dat rode knopje moeten drukken omdat ik weer eens spugen moest .
Zolang ik zelf auto rij heb ik nergens last van maar als ik naast de bestuurder zit , bbbbrrrr, vreselijk .
Ik heb het dus echt met Dorus te doen , zo zielig.
Klinkt gek, maar mijn ervaring is dat als ik tijdens het rijden naar buiten blijf kijken heb ik er minder last van , zou het een idee zijn om Dorus een hoge plek in de auto te geven zodat hij goed naar buiten kan kijken ,als het bij mij helpt helpt het misschien ook bij Dorus.
Ik weet dat je al van alles geprobeerd hebt maar dit vast nog niet .

Dank voor de tip, maar deze doen we toch al. Ik was als kind ook vreselijk wagenziek..... Alleen met mijn vader achter het stuur was het te doen, en dan vooral naar buiten kijkend. In de bus hing het van de chauffeur af. Ik moest zeker niet achterin en ook altijd naar buiten kijken. Toen ik zelf ging rijden werd het beter en nu heb ik zelden meer last, maar Dorus zie ik zijn rijbewijs helaas niet halen....
Het is echt sneu voor hem. Hij staat op de achterbank en kijkt meestal naar buiten. Met een diepongelukkige trek om de snoet. Zijn hele lijf straalt ellende uit. Maar aan vaste ritten lijkt hij wel iets te kunnen wennen. Dan gaat het redelijk (zonder ontbijt en met reisziekte tabletje). We gaan het toch maar proberen....we kunnen altijd stoppen als hij te beroerd wordt.

Begrijp het , hopelijk groeit hij er nog overheen .

Vandaag de tweede les detectie voor Dorus en de tiende voor Stijnke.
Een groter verschil kon bijna niet.
Dorus kwam ook deze keer spuugvrij aan en was redelijk onverstoorbaar. Stijnke was vanochtend voor vertrek al hyper en dat werd er niet beter op.
De eerste oefening in het lokaal deed ze goed, zeker voor haar doen. Maar toen we voor de tweede oefening in de stalling gingen, liep er een kat voor haar neus weg. Daarna had ze alleen nog maar oog voor katten. Met heel veel moeite kon ze zich heel even concentreren op het zoeken, maar eigenlijk zat haar koppie vol kat. En daarna ging het in het lokaal ook niet veel beter.
Dorus daarentegen ging rustig aan het werk, zowel in het lokaal als in de stalling. En liet daarmee even zien dat Smouzen wel degelijk rustig kunnen werken. Al weet de juf dat ook wel van Funghi (Stijnkes kleindochter).
Het blijft een bijzonder stel, dat stel van ons

Jammer dat een kat de boel in de war stuurde.
Gelukkig had je met Dorus een goedmakertje.

Wel leuk hoor van Dorus. Het was voor hem de tweede les pas
en Stijnke....die gaat er volgende keer weer voor, of haar koppie schiet direct weer vol katten. We zullen het zien. Vandaag bij de behendigheid en het zoeken in de kantine was ze er in ieder geval wel goed bij.
Zoeken in de kantine is huiswerk een andere ruimte dan thuis of op les. En kleinere geurbronnen, want dat vindt ze lastig. Ik zie dan dat ze ze ruikt, maar ze twijfelt of ze het moet verwijzen en loopt dan maar door. Als ze verderop geen sterkere bron vindt, verwijst ze het de tweede of derde keer dat we langskomen wel.
Heeft misschien toch met haar speurachtergrond te maken. Dan pakt ze ook het sterkste spoor....