Smoushonden Forumarchief

Helaas is Vera gewoon niet een heel vrij hondje. Vooral voor mannen is ze wat bang. Reageert vooral met blaffen (vooral als de man staat/loopt) en wegduiken, terugdeinzen.
Het is zelfs zo dat ik me afvraag of er wat dit gedrag betreft wel gefokt moet worden met haar.

In haar nadeel is (geweest) dat ze een groot stuk tuin 'moet' bewaken (misschien wel tè?) en dat ze in een rustig gebied opgegroeid is waar ze wat weinig mensen tegenkomt. Wel van die interessante trimmers en wandelaars, die ze blaffend verjaagd, als ze de kans krijgt tenminste, en die dan weer boos reageren.

Ze is nu net 2 jaar. Zou deze angst nog wat bij te schaven zijn??

Weet je zeker dat het angst is Arienne? Jip heeft nl. hetzelfde gedrag en ik vat het op als een overdreven drift om 'zijn' terrein en 'zijn' vrouwtje te bewaken/beschermen.
Maar ook ik vind het behoorlijk irritant gedrag en heb al van alles geprobeerd om het afgeleerd te krijgen....helaas de gangbare methoden hebben nog niet gewerkt.
Heeft iemand nog een goed tip?

Maar Monique heeft Jip dan ook dat terugdeins-gedrag?
Misschien moet ik er ook niet meer van maken dan het is, maar het is inderdaad wel lastig op te lossen, denk ik.

En neemt Jojo dat gedrag van Jip niet over?

Volgens mij hoeft een smous niet te waken.
Hoort er niet vanzelfsprekend bij, zelfs niet op een groot en rustig gebied.
Pim zou er ook heel goed opletten, want als er iets gaat gebeuren wil je
dat natuurlijk niet missen. Hij zal nooit zomaar blaffen. Wanneer hij terug-
deinst voor iemand zegt dat niets over hem maar veel over de betreffende
persoon en zijn manier van doen. Ik bekijk dat gedoe van Vera wel degelijk
als angst of onzekerheid. Ik denk niet dat je het kunt veranderen. Aard van
het beestje.

Tja, het komt er inderdaad alleen maar uit als het erin zit.
Toch nog maar eens in de boeken neuzen. Bijv. 'Kalmerende signalen'van Turid Rugaas.

Maar Mary, denk jij dat een hond erbij in de toekomst het gedrag toch niet automatisch over zal nemen?

Het blaffen wordt heel snel overgenomen.
Ook wanneer het nergens over gaat.
Maar aangezien je nu toch al van plan bent om te verkassen
zal dat misschien wel positief uitpakken voor Vera. Ik zou eerst
eens kijken of ze op een ander, kleiner terrein, vanzelf rustiger
wordt. Meer in de bewoonde wereld zal haar ook wel veranderen.
Kwestie van geduld eerst maar.

Ja, zo bekijk ik het ook.

Mary schreef:Het blaffen wordt heel snel overgenomen.
Ook wanneer het nergens over gaat.
.

Dat klopt helaas . Jojo doet dapper mee met Jip maar je ziet duidelijk dat hij eigenlijk niet weet waarom er op dat moment geblaft moet worden

Arienne, Jip heeft geen 'terugdeins-gedrag' dat maakt het inderdaad wel anders. Maar ja, net wat Mary zegt, wie weet wat de verandering naar de bewoonde wereld in Vera's gedrag teweeg brengt 8) Vorderen de plannen al wat?

Het gaat heel erg langzaam met de plannen dus....

Vera is voorlopig nog wel aan het blaffen. Hopelijk wordt dat ooit nog beter.
Nu begreep ik dat ze dat blafgedrag al in het nest overnemen. Dat is dan straks ook niet ideaal....

Eerst nog maar wat tijd overheen laten gaan. (En eerst maar eens goed door de komende loopsheid heen.)

Mmmmm
Toch is het gedrag van Jules en Stapper heel anders. B.v. met blaffen en alleen zijn. Dus komt er ook veel eigen karakter bij kijken.
Misschien weet Maria hoe blafgedrag zich kan ontwikkelen???
Of Loes, heb jij wat honden met dit gedrag kunnen volgen??
Ik zou er ook graag meer van willen 'snappen' .
Dat grote terrein bewaken, zou Stapper dan ook moeten hebben. Hij blaft buiten wel tegen voorbijlopende toeristen of een lawaaiige auto. Maar verder ziet hij het bos dicht rondom ons meer als leuke tuin vol vrienden. (en reëen :x ) Dat is wel de reden, ben ik bang, waarom hij makkelijker wegloopt. Hij weet precies waar hij is in een cirkel van ruim een half uur om huis. Zo heeft al het voordeel weer zijn nadeel.
Heb je contact met Vera's nestgenoten?? Hoe gedragen die zich.

Alleen op de RITSdag heb ik nog 3 van de 4 broers van Vera gezien. Helaas is er ook al eentje verongelukt.
Ik heb verder dus geen contact gehad, maar wil de baasjes eens mailen ivm dit forum.
Het leken me wel wat macho hondjes, maar ik kan me vergissen!
Bij Vera is het ook wel blaffen uit bangigheid. Bijv. wanneer visite opstaat en rondloopt.
Ze kwispelt er wel bij.
Misschien -inderdaad- iets voor de gedragsdeskundigen onder ons, voor zover aanwezig?

Ideaal dat Stapper goed de weg weet! Ze zijn slim!

Ik heb de van Abtswoude-lijn altijd als "niet blaffers" gezien (wel piepers), Adah is geen blaffer en Norma was het ook niet. Jelle is ook niet echt blafferig, maar zijn vader (en dus Vera's vader) Binky slaat zover ik me kan herinneren wel gauw aan. Ook van Jelle's broer Jouke weet ik, dat hij blaft, want wij gingen de afgelopen vakantie even bij een camping in Avignon langs, waarvan we wisten, dat de eigenares van Jouke samen met nog een smous altijd een paar maanden per jaar verblijft en ze bleek die dag ervoor net voor een poosje naar Nederland teruggegaan te zijn en ze werd getypeerd, als die dame met de 2 blaffende gele hondjes . Maar het oudere smousje blafte ook altijd, dus misschien eerder overgenomen en nooit gecorrigeerd gedrag?
Blaffen is heel vaak onzekerheid en ik denk, dat het blaffen/huilen zoals Jules doet gewoon verlatingsangst is. Waken en daarbij blaffen is ook in feite ook een vorm van angst.
Fija is anders. Als ze buiten iets engs ziet of hoort , dan blaft ze, maar ga je er dan naar toe en laat haar merken , dat dat toch echt niet eng is, is het ook over. Ze blaft niet als er gebeld wordt of naar mensen. Op de 1e vakantie met de camper sloeg ze ook wel eens aan.
Overigens geloof ik wel, dat reuen (veel) meer blaffen dan teven; ze hebben toch vaak het gevoel, dat ze zich moeten bewijzen, zeker ten opzichte van elkaar.

Interessant om 'jouw' blafervaringen te lezen, Loes.
Wat voor gevolgen heeft het nou als de pups in het nest een blafferige moeder hebben?
Nemen ze dat gedrag zeker over?
Daarbij heb je dus te maken met geërfd karakter en/of aangeleerd gedrag. Het zou dus kunnen dat het geërfde het aangeleerde zou kunnen versterken of afzwakken, toch?

Phoebe blaft nooit. Nergens om. Niet als er iemand komt/aanbelt, niet naar andere honden die naar haar blaffen. Echt nooit. Daar hebben we mee geboft, vind ik.

Grada (moeder van Phoebe) slaat wel heel erg aan als wij daar komen. En gek genoeg weet ik het niet van Pepper en Whoopi, die we toch regelmatig zien.

Groetjes, Renate

Vervelend dat blafgedrag, ik ben heel gelukkig dat Lisa niet of nauwelijks blaft.
Lisa vindt dingen die ze niet kent soms ook wel eng. Dan wil ze er niet naar toe, en loopt zachtjes te brommen. Eenmaal gezien wat het is, is het gebrom ook over.
Hier in de buurt woont een hond die altijd blaft als hij alleen thuis is, en dat is nogal vaak jammer genoeg. Zielig voor de hond, maar ook lastig voor de buren rondom. Wij wonen er niet eens vlak naast, zit nog een huis tussen. We horen Max soms uren achter elkaar blaffen, ook in de avond.
Ik weet eerlijk gezegd niet hoe je dit gedrag kan veranderen als het er al zo in zit bij de hond.

Groetjes, Erna.

Aha dan zie je, in dit geval van Phoebe, dat een pup het blafgedrag dus niet per se overneemt...
Onze Beppie blafte zo goed als niet. Wel naar voorbij lopende katten, die ze spotte vanachter het raam, of als je bijv. 'ja hallo' of 'joehoe' zei!

Renate schreef:Phoebe blaft nooit. Nergens om.
Grada (moeder van Phoebe) slaat wel heel erg aan als wij daar komen.

Ja, gek hé! Lisa blaft dus ook niet en Hieke (moeder) en Jutte (zusje) blaffen wel als de bel gaat. Maar verder valt het in huis wel mee en zijn ze ook vrij rustig. Als er alleen geblaft wordt als er iemand voor de deur staat is het zo erg niet.

Groetjes, Erna.

Die Vera is toch ook een gek hondje!
Ze heeft altijd nog dat blafferige en nu hebben we hier iemand die het parketvloer aan het schuren is (geschillencommissie-geval) en Vera maar blaffen zolang de man rondloopt. Maar zitten we buiten (gelukkkig is er nog een zonnetje) aan de koffie,
gaat ze lekker bij hem op schoot zitten! En wil ze er niet meer af

Over blaffen gesproken...
Toen Pim nog pup was was al duidelijk dat hij niet gek is op drukke kinderen.
Er waren zaterdag wat kinderen op de camping om oma en opa op te halen.
Luidkeels moest er gespeeld worden. Maar toen ze ook nog om mijn stoel
begonnen te rennen werd hij zowaar nijdig en ging er blaffend op af.
Best handig, toen pas zagen de ouders dat ze niet alleen op de wereld waren.

Dus het kan zo wel z'n voordeel hebben!