Stijnke en Douwe

[Jeanette]

Wat een ontwikkelingen weer. Prachtig!

[Ariënne]

genieten, hoor!

[karin73]

Wat een heerlijke verhalen toch iedere keer weer. Ik zie het helemaal voor me!

[Maureen]

Ja zo! (alleen heb ik geen drumstel maar een grote trom)
Vandaag keken ze wel, maar er maakte er geeneen meer geluid toen ik wat snaren zat te plukken. Het went snel........

[Erna]

Leuk hoor.

[Martine]

Leuk weer!

[Maureen]

Vanavond ontstond een mooi moment om Baukje weer eens een plezier te doen: de deur van de ren mocht even open.
Mijntje liep daar net rond en stak zonder aarzelen haar kop naar buiten. De rest van haar volgde snel. Toen ze haar achterpootjes niet goed mee kreeg, wipte Stijnke haar over de rand. Stijnke was er niet heel gelukkig mee, want ze kon ze niet allemaal tegelijk in de gaten houden. Dorus stortte zich even later op eigen kracht naar buiten. Tot genoegen van Baukje, want terwijl Stijnke met de een bezig was en de ren probeerde te bewaken, kon zij toch even kennismaken met een ander. Maarten en Maaike konden niet zonder hulp naar buiten. Net te klein. Maar ze wilden maar al te graag ook de kamer in. Op onderzoek in de "grote wereld". Berend kreeg het ook niet zonder hulp voor elkaar. Hij was erg zielig alleen in de ren en piepte er lustig op los tot hij ook naar buiten geholpen werd.
Stijnke was erg opgelucht toen iedereen weer terug in de kist-met-ren was en het deurtje weer dicht. En Baukje ligt nog na te genieten van haar momentjes met het spul. Ze reageert zo sterk op Stijnkes signalen, dat ze zonder zo'n toeval echt nog niet bij de pups in de buurt komt.
Enerzijds houdt dat de zaken wel helder en rustig en ook heel veilig als er even niet een van ons bij is, maar anderzijds krijgt Baukje dan ook geen kans om er naartoe te groeien en te laten zien wat zij kan gaan bijdragen. En daar zijn we nu zonder strijd toch een klein stukje dichterbij.
Zie plaatjes in mijn album.

[gerrymoerkens]

Leuk leuk leuk Gerry

[Jeanette]

Weer een stapje verder.
Leuke foto's.

[Erna]

Wat leuk voor Baukje. De pups zijn net zo nieuwsgierig naar Baukje, als Baukje naar de pups.

[Ariënne]

[sammydesmous]

Leuk hoor. Ik zie het allemaal voor me. Je stukjes doen me steeds terug denken aan de tijd met Sammy's nestje. Was ook zo genieten en 's avonds een verslag schrijven. Het is leuk om alles weer eens na te kunnen lezen als ze uitgevlogen zijn.
Ik kan wel zeggen geniet er van maar dat doe je al.

José, Sammy & Lieveke

[Charlotte]

Elke dag weer wat nieuws.

[Maureen]

Ook vandaag weer nieuws: ze hebben voor het eerst een beetje vlees gegeten.
Dat ging er aanzienlijk beter in dan pap. Er was er geeneen die ook maar een seconde aarzelde.
Bij de twee nestjes van Lienke zaten er altijd wel twee bij die het in eerste instantie niet bliefden, maar daar was vandaag geen sprake van.
Ze krijgen nog wel om de beurt op schoot hun prakje, omdat anders Stijnke het soldaat maakt of de grootste lummels de kleintjes teveel aftroeven.
Ieder op zijn/haar beurt kreeg dus een klontje voorgeschoteld. Dan wordt er even met de kop gedraaid om de geur op te vangen en gaat vervolgens de neus regelrecht op het hapje af. Bekkie open en happen maar. Berend en Dorus met flinke happen, Mijntje iets rustiger en Maarten en Maaike genietend met kleine hapjes. Zonder uitzondering werd er gezocht naar nog een likje van dat lekkere, maar dat kwam pas 's avonds weer.
De middagpap viel echt een beetje tegen.
Daarnaast hebben we de kamer weer een beetje verder verbouwd en de hele ren aan de kist gezet. Een hele operatie want de vorige keer was twaalf jaar geleden.
Maar het is gelukt en er werd met groot enthousiasme gebruik van gemaakt.
Geen angsthazen die eerst de kat uit de boom moesten kijken (zoals Baukje twaalf jaar geleden), maar gewoon meteen vol erin en lekker rondrennen. Naar buiten kijken kan nu ook. Hoera! En naar binnen. Baukje keek haar ogen uit. Tot Stijnke haar ongenoegen toonde en tussen Baukje en de ren ging staan.
Dan reageert Baukje meteen en gaat verderop nadrukkelijk niet staan kijken.
Het went wel. En tot die tijd neemt Baukje genoegen met alle blikken die ze nu stilletjes naar binnen kan werpen En wij schikken voorlopig flink in

[Charlotte]

Alleen W-dreej (waaronder Wiekse-Sammy van José) hebben pap gehad, en dat was geen succes. Dat wilde ik toen gewoon proberen omdat het beschreven stond.
Alle andere nesten kregen gelijk vlees. De eerste dagen uit de hand, later in een bakje.
Het was weg voor we er erg in hadden.
Fijn dat de hondjes een grotere ren hebben, je merkt dat ze het nodig hebben.
Voor jullie even wat minder plaats, maar ze blijven gelukkig niet tot hun 18e.

[Maureen]

Het is wat: gisteren zomaar niet geschreven. Nu dus maar weer wel.
Vandaag hebben we de laatste papvariatie geprobeerd. Ze vinden het echt niks en vallen aan als je ze vlees voorzet. Dat laatste gaan we dus gewoon doen.
(Volgens mijn moeder bliefde ik als kind ook geen pap en nu nog steeds niet, dus ik kan me goed in de pups inleven.)
Vanavond hebben we weer speelkwartiertje in de keuken gedaan. Die is ineens wel groot vergeleken met de ren en de vloer voelt anders onder de pootjes. Maar Stijnke was er ook en voor een slok melk racen ze nog een aardig endje zelfs over een rare vloer. Daarna zat ik klauterterrein te zijn. Lekker warm en een vertrouwd geurtje, dat is fijn klauteren. En toen werd ook de waterbak ontdekt en haalde iedereen een natte sik. Maaike en Mijntje dronken zelfs een paar slokjes, terwijl Dorus en Maarten na een likje genoeg hadden. Berend stak zijn sik er wat verder in dan de rest en schoot een eind naar achteren van de schrik van die nattigheid.
Op weg terug naar de ren begroette hij Baukje nog even, maar klom toen gauw over het randje en ging in de kist zijn poten droog liggen poetsen.
Hij is wel de grootste, maar heeft een klein hartje. Is ook motorisch niet de beste.
Hij is vaak eerder uitgestoeid dan de rest en meestal niet als eerste wakker. Hij gaat zelden in de aanval, maar laat zich ook weer niet op z'n kop zitten.
Baukje kwam wel weer kijken toen het spul de keuken in ging. Stijnke wist niet wat ze moest kiezen: Baukje in de gaten houden of pups bijelkaar drijven. Het werd pups in de gaten houden.
Toen er een paar pups tegelijk interesse in Baukje kregen, vond ze het al snel teveel van het goede en liep gauw ervandaan. Dit was ook al heel dapper voor haar doen!

[Nescia]

Leuk om weer zo van dag tot dag de ontwikkeling van zo'n nestje te kunnen volgen. Je schrijft erg beelden.
Ach, die Berend, klinkt nu als als een vreselijke lieverd.

[Jeanette]

Ach, wat een leuk span toch.
Ja, zo'n Berend, ik houd wel van die reu-mutsen. :hug:

[Maureen]

Ja, Berend is soms echt een watje. Dat kun je van zijn zussen niet zeggen. Dat zijn allebei pittige tantes. Zij huppen met gemak zelf de ren al in en uit. Zodra het deurtje open gaat staat Mijntje al "buiten" in de keuken. Maaike meestal direct er achteraan en anders is Dorus de tweede, want die gaat ook zonder hulp. Met z'n drieën maken ze dan de keuken alvast onveilig. Maarten is nog net te klein om het zelf te kunnen en Berend snapt het niet. Hij probeert het wel, dus het kwartje zal binnenkort ook bij hem wel vallen.
Vanmiddag hadden Mijntje, Maarten en Dorus ineens Stijnkes voerbak in de gaten. Daar zaten brokjes in en ik had het alvast voor haar klaar gezet voor als ze terugkwam van de boswandeling. Niet gedacht dat de pups dat al interessant zouden vinden en erbij zouden kunnen. Wel dus. Ze doken ongegeneerd over het randje en werkten wat brokjes naar binnen. Het is wel klein spul die brokjes, maar hun gebitjes zijn nog aan het doorkomen!
Ze hebben nog niet gezeurd om pap, dus ik denk dat ze het niet missen .
Ze zijn trouwens ook heeeeeeel even in de tuin geweest. Het was droog en niet al te koud. Maarten verdwaalde tussen wat uitgebloeide staken en Dorus raakte bijna verstrikt in de maagdenpalm. Het hele spul liep stralend rond te onderzoeken en achter Stijnke en Baukje aan te hobbelen. De laatste vond dat maar zozo. Maar ze komt wel telkens even kijken als het spul uit de ren is. Heel dapper van haar. Ze is nl bang voor pups! Ze vindt het dus ook heel niet erg als Stijnke tussen haar en de pups gaat staan. En we zorgen dat ze altijd zich terug kan trekken.
Na zo'n avontuur ligt de hele boel dan weer heerlijk te slapen.
Ik zet nog een paar plaatjes in m'n album ter illustratie, al valt het niet mee aardige plaatjes te maken: ik krijg vooral achterkantjes voor de lens

[Maureen]

Vandaag even geen nieuwe avonturen. De vertrouwde zijn wel even genoeg.
Volgens de pups mag ik de porties vlees wel wat groter gaan maken. Het is veel te snel op.
Ze kunnen nu trouwens allemaal zelf de ren in en uit. Het is nog best een klus, want het randje waar ze overheen moeten is nog hoog. Ze kunnen er net overheen kijken als ze op vier pootjes staan. Maar ze worden met de dag behendiger zelfs Berend.
Berend, Mijntje en Maaike stonden vanavond ook ineens echt uit de waterbak te drinken. Even proeven en toen nog even lekker verder slobberen. Dat werd natuurlijk wel keuken dweilen voor het hele spul weer te rusten ging.
Met een keer per dag de ren uit nemen ze trouwens ook geen genoegen meer. Vandaag vroegen ze er al drie keer om en morgen zal het nog wel meer zijn.
Met de gebitjes gaat het ook goed. Iedereen heeft nu kiezen en tandjes. Vooral Mijntje en Berend zijn al ver, maar ook de andere drie gaan goed.
Nu eerst even ren verschonen en laatste prakjes voor vandaag klaarmaken.....
Dat werd toch nog een kleine verrassing. Ik twijfelde er zelf nog over of het niet te vroeg was, maar de "vroedvrouw" kwam vanmiddag haar petepupjes bezoeken en voelde de tandjes en voegde me toe dat ze best brokjes konden proberen. Sommigen hadden tenslotte al brokjes gepikt van Stijnke.
Dat hebben we toch nog maar gedaan: bij wijze van amuse een klein kommetje brokjes in de kist. In een mum van tijd stonden daar vijf snuitjes elkaar te verdringen. Even later zie ik Maarten een stapje terug doen. Niet omdat hij geen zin had, maar omdat er veel brokjes naast het kommetje terecht kwamen. En daar kon hij veel makkelijker bij . Maaike had haar poot erin gezet, zodat de rest het niet bij haar weg kon trekken . Niet slecht voor de kleinste twee!